تبلیغات
amirmehr - رشد پروازهای كشور، افتخار یا اخطار؟
 
amirmehr
وبلاگی علمی و تحقیقاتی همراه با اطلاعات صنایع هوافضا ایران و جهان
 
 


ایروسنتر ( Aerocenter.ir ) : چه حس خوبی است وقتی پشت میكروفون رسانه ها و شبكه های خبری قرار بگیری و خبر افزایش پروازهای كشور را به مسئولان و مردم اعلام كنی! چقدر غرور انگیز است كه با افتخار ابلاغ می كنی:
پروازهای نشست و برخاست كشور در در سه ماهه ی نخست امسال نسبت به مدت مشابه سال گذشته، 10 درصد افزایش یافته است (واحد مركزی خبر)؛

تعداد پروازهای فرودگاه حضرت امام از روزانه 40 پرواز به 200 پرواز رسیده است (واحد مركزی خبر)؛
پروازهای حج فرودگاه مازندران 110 درصد افزایش یافت (سایت سازمان حج)؛

تعداد مسافران هوایی در كشور از سال 84 تا 89، 75 درصد افزایش یافت (پورتال شركت فرودگاه های کشور).

در فرودگاه گرگان در مقطعی خاص، 330 درصد رشد پرواز و 350 درصد رشد مسافر داشته ایم (پورتال شركت فرودگاه های کشور).

رشد 10 درصدی پروازهای داخلی نوروز 89 نسبت به 88 (پورتال شركت فرودگاه های کشور).

رشد 15 درصدی پروازهای خارجی در نوروز 90 (خبرگزاری ایسنا).

افزایش 20 درصدی پروازها در تعطیلات نوروز 90 (ایسنا).

طی سال های 85 تا 86 افزایش 95 درصدی پرواز در فرودگاه های استان خراسان رضوی (خبرگزاری فارس).

در نوروز 90 پروازهای داخلی فرودگاه های استان اصفهان 11.8 درصد و پروازهای خارجی 21 درصد افزایش یافت (خبرگزاری فارس).

رشد 11 درصدی پروازها در سال 89 (سایت مردم سالاری).

افزایش 10 درصدی پروازهای داخلی و 6.4 درصدی پروازهای عبوری در بهار 89 (سازمان خبری اقتصاد ایران).

افزایش 15 درصدی پروازهای عبوری با ایجاد دو مسیر جدید (تین نیوز).

و ..

بر اساس آمار رسمی سازمان هواپیمایی كشوری، افزایش تعداد هواپیماها و متعاقب آن تعداد پروازها طی سال های اخیر مطابق نمودارهای زیر است؛




این همه افزایش پرواز در نگاه اول موجب می شود هر شنونده و خواننده ای به دست اندرکارانِ این عرصه خسته نباشید و آفرین بگوید. اما امان از هنگامی كه همین خواننده و شنونده از ناگفته های افزایش پروازها بشنود. از شرایطی بشنود که در آن شرایط پروازها افزایش پیدا کرده است. از وضعیتی بداند که متخصصان سرویس دهنده به این پروازها درگیر آن هستند. از وضعیتی بداند که ... یكی از آن ناگفته ها را در اینجا مطرح می كنیم و قضاوت را به عهده ی شما خواننده ی محترم می گذاریم.

در هر شغل و سازمانی معمولاً وقتی حجم کار افزایش پیدا می کند، سازمان به روش های گوناگونی همچون جذب نیروی انسانی جدید، افزایش سرعت کارکرد تجهیزات و یا افزایش ظرفیت و تعداد تجهیزات موجود در سازمان، حجمِ کار افزایش یافته را مدیریت می کند. اما در شغل های مرتبط با پرواز و هوانوردی، شرایط همیشه تابع این فرمول ها نیست. تصور کنید که در فرودگاهی تعداد پروازها به نسبتی قابل توجه افزایش پیدا کند. روشن است که برای انجام برخی امور از قبیل بازرسی، تحویل بار، ارایه ی اطلاعات به مسافران و اموری از این قبیل می توان به یکی از روش های فوق به تقاضای مردم در فرصتی مناسب پاسخ داد.

اکنون اجازه بدهید از ترمینال فرودگاه و قسمت مسافران خارج شویم و سری هم به برج کنترل ترافیک هوایی بزنیم. شما نمایشگر راداری را تصور کنید که فضایی به شعاع تقریبی150 کیلومتر را پوشش می دهد. شما به عنوان یک کنترلر ترافیک هوایی قبلاً در این صفحه 15 تا 20 پرواز را به طور هم زمان می دیدی و آن ها را از یکدیگر جدا نگه می داشتی تا با هم برخورد نکنند. اما هم اکنون و با افزایش پروازها، شما در یک لحظه بیش از 25 تا 30 پرواز را در صفحه می بینی. رادار همان رادار سابق است. مثل قبل و بدون هیچ دغدغه ای می چرخد! و البته باز هم مثل قبل، گاه گاهی هم نمی چرخد! نمایشگر هم همان است که قبلاً بود. تأثیر افزایش پروازها بر این تجهیزات مثل این است که صفحه ی تلویزیونِ شما یک اتاقِ یک نفری را نشان دهد یا یک استادیوم صد هزار نفری را. برای نمایشگر که فرقی نمی کند. این شما هستی که در محیط شلوغِ صد هزار نفری باید بگردی و شخص مورد نظرت را پیدا کنی! اگر شما قاضی باشید، در چنین شرایطی چه حکم می کنید؟!


آری، در برج کنترل یا مرکز کنترل ترافیک هوایی، این کنترلر است که باید در یک زمان محدود، با 10 الی 15 پرواز بیشتر از قبل صحبت کند و مسیر، ارتفاع، سرعت و جهت آن ها را تعیین کند. کنترلر باید هوشیار باشد و حواسش جمع باشد که در فضایی محدود، با تجهیزاتی که نه تنها ارتقا نیافته اند که بر اثر استفاده ی طولانی مدت، مستهلک هم شده اند، به تعداد پرواز بیشتری سرویس ایمنی هوانوردی ارایه دهد.


یادآوری این نکته ضروری است که آمار ذکر شده در بالا، فقط دربرگیرنده ی پروازهای مسافربری است و دیگر انواع پروازها را شامل نمی شود. در صورتی که پروازهایی که کنترلرها به آن ها خدمات هوانوردی ارایه می کنند علاوه بر پروازهای فوق، دربرگیرنده ی همه ی انواع پروازهای نظامی، باری، عکس برداری، نقشه برداری، کشاورزی، بارور سازی ابرها، پلیس، امداد، هلال احمر و پروازهای دارای شرایط خاص ... می باشد.


تا اینجا از تأثیرات مهم افزایش پروازها بر سختیِ کار کنترلرها مطلع شدیم. اما اصل موضوع هنوز باقی مانده است. شیرینیِ این افزایش پروازها هنگامی به کام ها تلخ می شود که بدانیم علی رغم افزایش تعداد هواپیماها و تعداد پروازها، بر اساس آمار رسمی، تعداد نیروی متخصص در بخش كنترل ترافیك هوایی ایران (در برج کنترل ترافیک هوایی فرودگاه های حضرت امام، مهرآباد و مرکز کنترل فضای کشور) مطابق با نمودار زیر کاهش یافته است؛




این کاهش نیروی انسانی در حرفه ی خطیر کنترل ترافیک هوایی، متأثر از عوامل بسیاری است که مهم ترین آن ها را می توان چنین بر شمرد؛

1-حذف بورسیه از شغل اختصاصی کنترل ترافیک هوایی؛ این حرفه در مقایسه با مشاغلی نظیر مهندسی برق، الکترونیک و مخابرات که همگی از مشاغل تخصصی محسوب می شوند، چند سطح بالاتر است و در ردیف حِرَف اختصاصی و حاکمیتی قرار می گیرد. چنین حرفه هایی در هر کشور به تعداد معدود و انگشت شمار وجود دارد. این رخداد از سال 1379 ضربات جبران ناپذیری بر پیکره ی آموزشی کنترل ترافیک هوایی وارد ساخته است.

2- حذف انگیزه های کاری مرتبط؛ اگر روزگاری شاغلین این حرفه، فوق العاده هایی نظیر حق کنترل دریافت می کردند، هم اینک آن ها در سطح کارمندانِ سازمان هایی نظیر پزشکی قانونی و ... هم دیده نشده اند و مکاتباتشان در پیچ و خم های اداری یا مفقود شده و یا بی پاسخ مانده است.

3-نبود انگیزه های ارتقای شغلی در این حرفه؛ هر کارمندی پس از مدتی اشتغال، امید پیشرفت و ترقی در پست سازمانی خود دارد. در حالی که در این شغل به لحاظ مشکلات ساختاری، امکان ارتقا بسیار محدود بوده و از این رو نیروی متخصص پس از مدتی به جهت ارتقای شغلی از محیط عملیاتی خود خارج و به بخش های دیگر منتقل می شود. حتی این امکان نیز با توجه به کاهش نیروی انسانی متخصص (نمودار فوق) از میان برچیده شده است.

4-افزایش فشار کاریِ لحظه به لحظه ای و عدم جبران خدماتِ کنترلرها در چارچوب استانداردهای بین المللی؛ در حالی که در استانداردهای بین المللی جبران خدمات شاغلین کنترل ترافیک هوایی با خلبانان شرکت های هواپیمایی درجه اول، در یک سطح مطرح می شود، متأسفانه در کشور ما این موضوع صادق نبوده و این امر مشکلات عدیده ای را برای کنترلرها و در نتیجه برای ایمنی پروازها به همراه داشته است.






نوع مطلب :
برچسب ها :

ارسال شده در تاریخ : دوشنبه 13 تیر 1390 :: توسط : امیرمحمد تابش مهر
درباره وبلاگ

مدیر وبلاگ: امیرمحمد تابش مهر
منوی اصلی
آرشیو مطالب
مطالب اخیر
نویسندگان
پیوندها
نظرسنجی
نظر شما نسبت به این وبلاگ و وبلاگ های مرتبط با گروه پژوهشی آساره پارسه چگونه است؟




آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
جستجو

افراد حاضر در این وب

اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِیِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَفی كُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً

خدمات وبلاگ نویسان جوان