تبلیغات
amirmehr
 
amirmehr
وبلاگی علمی و تحقیقاتی همراه با اطلاعات صنایع هوافضا ایران و جهان
 
 



برای دیدن سایز بزرگ روی عکس کلیک کنید

نام: 6vxeesu0rm6c81wkom.jpg
مشاهده: 49
حجم: 41.0 کیلو بایتبرای دیدن سایز بزرگ روی عکس کلیک کنید

نام: rbu-6000-1_558.jpg
مشاهده: 5
حجم: 80.8 کیلو بایت


RBU-6000 یک موشک انداز ضد زیردریایی است که می توان آن را شبیه موشک انداز "هیجهوگ" نیروی دریایی سلطنتی در زمان جنگ جهانی دوم دانست . این موشک انداز در سالهای 61-1960 وارد خدمت نیروی دریایی ارتش سرخ مسکو شد و به صورتی گسترده در انواع شناورهای این نیرو بکارگرفته شد .RBU-6000 پراستفاده ترین موشک انداز ضد زیردریایی نیروی دریایی ارتش سرخ و پس از آن نیروی دریایی روسیه بوده است .

RBU-6000 از 12 موشک انداز کالیبر 213 میلیمتر تشکیل شده است که به صورت نعل اسبی درکنار هم قرارگرفته اند . سیستم هدایت این موشک انداز "بوریا" نام دارم و می تواند بمبهای زیرآبی RGB-60 قرار گرفته در موشک انداز را به صورت تک، دوتایی، چهارتایی، هشت تایی یا دوازده تایی شلیک کند . RGB-60 از بمب های زیرآبی غیرقابل هدایت می باشد .

بارگذاری سیستم به صورت خودکار و از طریق خشابی که در زیر عرشه شناور تعبیه شده است انجام می پذیرد . خشابهای RBU-6000 دارای 72 یا 96 عدد بمب زیرآبی می باشند . از نکات قابل توجه RBU-6000 آن است که می توان آن را برای دفاع ساحلی در نقاط حساس نیز استفاده کرد .

موشک انداز RPK-8 نمونه به روز شده RBU-6000 است . این موشک انداز می تواند راکتهای هدایت شونده R-90 راشلیک کند . راکت R-90 از سیستم هدایت فعال استفاده می کند و می تواند تا عمق 1000 متری به دنبال هدف خود رفته و آن را نابود کند . وزن کلاهک آن 19.5 کیلوگرم می باشد که در صورت انفجار می تواند به سادگی در بدنه یک زیردریای نفوذ کند . زمان عکس العمل RPK-8 (از زمان کشف هدف تا شلیک موشکها) 8 ثانیه می باشد و می توان آن را بر علیه غواصها و اژدرها نیز بکارگرفت .


کشتی های مجهز شده به RBU-6000 :
ناوچه کلاس گریشا، رزمناو کلاس کارا، ناوشکن کلاس کاشین، ناوچه کلاس او آر پی، ناوچه کلاس کنی، ناوشکنهای کلاس کرستا 1 و 2، ناوچه کلاس کریواک، ناوشکن کلاس کلتین، ناوچه کلاس نوستراشیمی، ناوچه کلاس پارچیم، ناوچه کلاس پتی، ناوچه کلاس شیوالیک(هندوستان)، ناوشکن کلاس اودالوی، ناوچه ضدزیردریایی پروژه-28، ناوشکن کلاس دهلی(هندوستان) و .... .


مشخصات موشک انداز RBU-6000 :

- وزن : 3100 کیلوگرم
- طول : 2متر
- ارتفاع : 2.25 متر
- عرض : 1.75 متر
- زاویه عمودی : -15 تا +60 درجه
- زاویه افقی : 180 درجه


مشخصات بمب زیرآبی RGB-60 :

- وزن : 110 کیلوگرم
- سرجنگی : 25 کیلوگرم
- قطر : 0.212 متر
- طول : 1.83 متر
- برد : 350 تا 5800متر
- عمق : 10 تا 500 متر
- نرخ غرق شدن : 11.5 متر بر ثانیه


مشخصات موشک زیرآبی R-90 :- وزن : 112.5 کیلوگرم
- سرجنگی : 19.5 کیلوگرم
- قطر : 0.212 متر
- طول : 1.83 متر
- برد : 600 تا 4300 متر
- شعاع مؤثر : 130 متر
- نرخ غرق شدن : 11.5 متر بر ثانیه

منبع: http://forums.animworld.net/post275810-1.html

لازم به ذکر است این نوع سلاح به همراه انواع دیگری سلاح در سازمان رزم نیروی دریایی ایران موجود است 

که کمتر دیده شده




نوع مطلب :
برچسب ها :

ارسال شده در تاریخ : جمعه 12 مهر 1392 :: توسط : امیرمحمد تابش مهر



جنگنده ی(Vought XF5U) "یا به اصطلاح نوعی نان پهن و نازک ساخت نیروی دریایی ایالات متحده طرحی مفهومی و تجربی بود که توسط چارلز اچ زیمرمن در طول جنگ جهانی دوم طراحی شده بود. این طرح ساختارشکن شامل بدنه ای به شکل مسطح، تا حدودی شبیه دیسک دارای دو موتور پیستونی بود که داخل بدنه کار گذاشته شده بودو ملخ های آن در لبه های بیرونی آن تعبیه شده بود.



طراحی و توسعه



نسخه اصلی و اولیه ی این طرح بنام V-173 یک هواپیمای بزرگتر بود و تماما از فلز ساخته شده بود که آن را با دو موتور هریک به قدرت 1،600 اسب بخار (1،193 کیلو وات) شرکت پرات و ویتنی R-2000 به شکل شعاعی که تقریبا پنج برابر سنگین تر از انواع دیگرش بود " مجهز و برای ایجاد یک هواپیما در ابعاد کوچک با نیاز به باند برخاست و فرود کوتاه " اما با سرعت بالا بالا طراح ریزی کرده بودند. جنگنده ی XF5U که به نظر می رسد مانند آن را برای پرواز نمی توان یافت با بالهایی بصورت کاملا مسطح بجای V-173 طراحی و ساخته شد .به طور معمول، هواپیمایی با نسبت ابعاد کم در بالها، از لحاظ عملکرد بسیار ضعیف است که در مانور ها و تثبیت هواپیما در آسمان از کاستی هایی رنج می برد.مشکلاتی مانند مشکلات گردابی که در این طرح ها فوق العاده حائز اهمیت است در این مدل و از طریق نصب ملخ ها مرتفع گردید و این توانایی را به پرنده داد تا ترکیبی از مسلسل و توپ در زیر دماغه XF5U بتوان نصب کرد.



تست و ارزیابی 




طراحی جنگنده ی XF5U بسیار امیدوار کننده بود.مشخصات داده شده در آن زمان وعده ی اجرای مانوری بزرگ و با سرعت 550 مایل در ساعت (885 کیلومتر در ساعت) را می داد با این حال، در آن زمان نیروی دریایی ایالات متحده از سوئیچ کردن پروانه (ملخ) به جت در هواپیما ها سوق پیدا کرده بود. در سال 1946، پروژه جنگنده ی XF5U در آن زمان بسیار جلوتر از دوره ی خود بود که انتظار می رفت "دچار مشکلاتی دراختصاص بودجه شد و در نهایت این پروژه در 17 مارس سال 1947 که در تست های نیروی دریایی امریکا شرکت می کرد لغو " و برای نمایش عموم به موزه اسمیتسونیان منتقل شد. اگرچه تنها دو نمونه از این هواپیما ساخته شد ولی با این حال هرگز مشکلات ارتعاش در بدنه ی این دو نمونه در حین پرواز بین نرفت و این خود ضربه ای کاری به سازندگان آن بشمار می رفت.




مشخصات و توانمندی ها



نقش: جنگنده

سازنده: شرکت Vought 

طراح : چارلز اچ زیمرمن

وضعیت :لغو شده در 17 مارس 1947

اپراتور: نیروی دریایی ایالات متحده

تعداد ساخته شده: 2 فروند

خدمه: 1 نفر

طول: 8.73 متر

بال:9.91 متر

ارتفاع : 4.50 متر

مساحت بال: 44.2 متر مربع

وزن خالی: 5958 کیلوگرم

وزن بارگیری:7،600 کیلوگرم

حداکثروزن برخاست: 8533 کیلوگرم

پیشرانه: 2 × پرات و ویتنی R-2000-7 موتور شعاعی،هر یک به قدرت 1،350 اسب بخار 


کارایی



حداکثر سرعت: 765 کیلومتر در ساعت 

برد : 1،703 کیلومتر

سقف پرواز : 10،516 متر

نرخ اوجگیری: 914 متر در دقیقه

بارگیری بال: 172 کیلوگرم در هر متر مربع


جنگ افزار



4 × توپ 20 میلی متر

2 × بمب 1000 پوندی





نوع مطلب :
برچسب ها :

ارسال شده در تاریخ : جمعه 12 مهر 1392 :: توسط : امیرمحمد تابش مهر

Runway visual range که به صورت اختصار RVR گفته می شود در هواشناسی هوانوردی میزان مسافتی می باشد که یک خلبان هواپیما اگر برروی وسط باند پرواز قرار بگیرد قادر خواهد بود تا خط وسط باند را دیده یا شخصا" شناسایی نماید که این مسافت عموما" با مقیاس های فیت( پا) و متر بیان می گردد.

rvr به عنوان یکی از اصلی ترین ضوابط برای حداقل ها در تقرب های با استفاده از ابزار دقیق به حساب می آید که اینگونه تقرب ها عموما" به دلیل دید افقی کم می باشد. در اکثر موارد یک خلبان باید دید بصری از باند برای فرود داشته باشد . حداکثر مطالعه قرق 2000 متر برابر 6000 فیت می باشد و بیش از این مقدار معنایی نداشته و نیاز به گزارش نمی باشد.




تصویر فوق یک Transmissometer بوده که قادر به ارائه اطلاعات RVR می باشد



rvr ها بوسیله گزارش هواشناسی (METAR) فراهم شده و توسط مراقبین پرواز به هواپیمایی که قصد ایجاد طرح تقرب را دارد منتقل شده تا به خلبان اطلاع دهد که ایا مجاز به ایجاد طرح می باشد و یا خیر.

rvr همچنین از اصلی ترین ضوابطی است که مورد استفاده فرودگاه ها قرار می گیرد در جهت تعیین نوع ابزار و آلات ای که نیاز به استفاده و نصب در فرودگاه ها جهت تقرب هواپیما ها است.

سازمان بین المللی هواپیمایی (ایکائو) در انکس 14 بدین گونه تصریح می کند که برای مسافت بالای 550 متر که توسط rvr شناسایی می گردد از چراغ های CAT I و اگر rvr بین 300 تا 549 متر است از CAT II و از CAT III برای مسافت های 50 تا 175 که توسط rvr محاسبه می گردد باید استفاده و نصب شود. 

در اصل rvr بوسیله یک شخص و یا بوسیله مشاهده چراغ های باند از بالای یک وسیله حمل و نقل که در محدوده threshold باند پارک گریده است و یا وسیله مشاهده چراغ های مخصوص و زاویه دار باند از برجی که در یک سمت باند قرار دارد اندازه گیری می گردد.

سپس تعداد چراغ های قابل مشاهده از باند را می تواند تبدیل مسافت نمود و از آن RVR را محاسبه کرد.

شیوه ای که بیان شد یک شیوه ابتدایی و قابل استفاده در تمامی فرودگاه ها بوده و نیاز به ابزار خاصی نمی باشد. اما امروزه اکثر فرودگاه ها از Instrumented Runway Visual Range یا به اختصار IRVR استفاده می نمایند.

که بوسیله دستگاه هایی به نام forward scatter meters اندازه گیری می گردد که به صورت یکپارچه نصب و راه اندازی شده و یا به صورت واحد های منفرد در طول باند و یا به کنار و با زاویه transmissometer که در یک سمت از باند نصب می شوند قرار می گیرند.

معمولا" 3 عدد transmissometer فراهم شده که در ابتدا انتها و میانه باند نصب می گردند . به عنوان مثال طبق آمار FAA در ایالات متحده در بین 279 rvr ارائه شده و مورد بحث 242 عدد از forward scatter و 34 عدد از سیستم های Transmissometer قدیمی استفاده می کنند.





دید یک خلبان ایرباس 319 در مه غلیظ ( RVR برابر 200 متر) 





نوع مطلب :
برچسب ها :

ارسال شده در تاریخ : پنجشنبه 26 اردیبهشت 1392 :: توسط : امیرمحمد تابش مهر

یازده ماه می در سال گذشته، نیروی دریایی آمریکا تعداد زیادی پهپاد دریایی به نام SeaFox سفارش داد. این پهپادها برای نابود کردن مینهای دریایی استفاده میشود که در بستر دریا قرار دارند. به گفته وزارت دفاع آمریکا، هدف استفاده از این پهپادها مقابله با مینهای دریایی ایران در صورت بسته شدن تنگه هرمز اعلام شده است.

برای دیدن سایز بزرگ روی عکس کلیک کنید

نام: 01.jpg
مشاهده: 1
حجم: 74.1 کیلو بایت





مین دریایی


در این گزارش به پهپادی اشاره خواهد شد که در آسمان دیده نمیشود، بلکه در زیر آبهای آزاد مانند خلیج فارس فعالیت میکند. هدف این نوع پهپادهای دریایی شناسایی زیردریاییهای دشمن و انفجار یا خنثی کردن مینهایی است که در بستر دریا وجود دارند. 



پهپاد زیردریایی روباه دریا Seafox توسط شرکت اتلس آلکترونیک Atlas Elektronik کشور آلمان تولید میشود. 

روباه دریا، پهپادی کوچک بوده که با باتری کار میکند و دارای کابل فیبری است که به سطح کشتی یا یک هلیکوپتر معلق وصل میشود. دستگاه کنترل کننده روباه، میتواند این پهپاد را به مین مورد نظر نزدیک کند، سپس دوربین روباه دریا روشن شده و شیء را مورد بررسی قرار میدهد تا ببیند که آیا آن مین است یا خیر. سپس پهپاد نزدیکتر شده و یک ماده انفجاری را منفجر میکند و از طریق ارسال یک میله پلاسمای داغ به بدنه مین، خود و مین را منفجر میکند. هر عدد از این پهپاد، 100 هزار دلار هزینه دارد.


روباه دریا مدلهای مختلفی دارد، این پهپاد دریایی نقشهای مختلفی از قبیل مینزدایی، ارزیابی خسارت، جاسوسی، کنترل مرزهای دریایی، شناسایی در بنادر و آبراه ها را ایفا میکن. 
پهپاد SeaFox I
این پهپاد که از آن برای شکار مین استفاده میشود به تازگی برای از بین بردن مینهای سواحل لیبی مورد استفاده قرار گرفت. از این روباه بیشتر برای آموزش شکار مینهای دریایی استفاده میشود. 


ابعاد : طول: 1.31 متر عرض: 0.39متر 
وزن: 43 کیلوگرم
عمق عملیاتی : 300 متر
سرعت: 6 گره دریایی 
زمان غواصی: 100 دقیقه 


SeaFox-C
این پهپاد که با یک فیبر هوشمند کنترل میشود، دارای یک دوربین بوده و برای عملیاتهای نیمهخودکار مینزدایی مورد استفاده قرار میگیرد. SeaFox C، دارای دستگاه کاشف زیر دریایی بوسیله امواج صوتی است که به راحتی میتواند تغییر موضع دهد.
برای دیدن سایز بزرگ روی عکس کلیک کنید

نام: 09.jpg
مشاهده: 1
حجم: 30.6 کیلو بایت
این روباه با استفاده از یک دوربین CCTV، اشیاء را شناسایی و از طریق یک ماده منفجره کالیبر قوی منفجر می کند. SeaFox-C قالبیت نظامی کاملی داشته و استفاده فراوانی قرار گرفته است. 

برای دیدن سایز بزرگ روی عکس کلیک کنید

نام: 10.jpg
مشاهده: 1
حجم: 60.6 کیلو بایت


Seafox T
این گونه روباه به ازای آموزش خدمه کشتی برای استفاده از SeaFox C، در عملیاتهای مینیابی و انفجار نیز شرکت دارد. Seafox-T بر مبنای مدل C این پهپاد ساخته شده است. دارای یک باتری قابل شارژ و شناوری مثبت است. اما برخلاف SeaFox-C کلاهک ندارد. 

برای دیدن سایز بزرگ روی عکس کلیک کنید

نام: 11.jpg
مشاهده: 1
حجم: 45.1 کیلو بایت
مشخصات 
ابعاد: طول: 1.31 متر عرض: 0.39متر
وزن: 43 کیلوگرم
عمق عملیاتی : 300 متر
سرعت: 6 گره دریایی 
زمان غواصی: 100 دقیقه 


برای دیدن سایز بزرگ روی عکس کلیک کنید

نام: 12.jpg
مشاهده: 1
حجم: 66.4 کیلو بایت

SeaFox Cobra
کبری یک ابزار EOD است که تنها در SeaFox یافت میشود، توانایی بسیار بالایی در نابودی اشیاء قابل انفجار دارد. کبری در برابر مینهای شناور و تودهای بسیار قدرتمند عمل میکند.
برای دیدن سایز بزرگ روی عکس کلیک کنید

نام: 13.jpg
مشاهده: 1
حجم: 61.8 کیلو بایت
ویژگیهای این پهپاد از قبیل هزینه پایین، قابلیت تعقیب چند هدف به طور همزمان، سه روش برای وصل شدن به شیء مضنون است. 






نوع مطلب :
برچسب ها :

ارسال شده در تاریخ : سه شنبه 17 بهمن 1391 :: توسط : امیرمحمد تابش مهر

کشورهای عضو ناتو هریک با موافقت با ارسال سکوهای سامانه پاتریوت به ترکیه، این کشور سرگردان میان اروپا و خاورمیانه را که رهبرانش در سودای احیاء امپراطوری عثمانی را به اهرم فشار خود در منطقه تبدیل کرده اند. 
ترکیه به تنهایی طی قریب به دو سال گذشته، به اندازه تمام کشورهای اروپایی و آمریکا، به شعله ور ماندن بحران سوریه کمک کرده و از میزبانی سران معارضان تا ارسال سلاح برای مخالفین و استقرار نیرو در مرز با سوریه، از هیچ اقدامی فروگذار نکرده است. 

نصب سامانه دفاع موشکی پاتریوت در مناطق نزدیک به مرز با سوریه از یکسو پیامی برای معارضان و دولت بشار اسد بود و موضع ترکیه را بیش از گذشته آشکار ساخت؛ موضعی که حتی تا حمله نظامی به سوریه نیز در آن پیش بینی شده است. 


برای دیدن سایز بزرگ روی عکس کلیک کنید

نام: 01.jpg
مشاهده: 2
حجم: 34.6 کیلو بایت


سامانه موشکی پاتریوت




از سوی دیگر آن را می توان سیگنالی به اصلی ترین حامیان بشار اسد – ایران و روسیه – دانست. روسیه بلافاصله پس از اعلام آنکارا، سامانه پیشرفته اسکندر را تحویل ارتش سوریه داد. فرمانده کل نیروهای مسلح ایران سرلشکر فیروزآبادی نیز این اقدام ترکیه را سرآغازی برای جنگ جهانی سوم دانست.

اما آیا سامانه پاتریوت نصب شده در ترکیه، در صورت بروز درگیری میان این کشور و سوریه، توان مقابله با موشکهای متنوع و متعدد سوریه را خواهد داشت؟ این سامانه در برابر موشکهای ایران چه میزان قدرت مانور خواهد داشت؟ 

به گزارش مشرق، در سال 1913، ژنرال اوتو لیمان فون ساندرز به فرماندهی ارتش آلمان در عملیات اعزام به امپراطوری عثمانی، رسید. درست یک قرن بعد، نزدیک 400 تن از جانشینان ساندرز قرار است به سفری مشابه اعزام شوند، اما این بار به همراه سیستم دفاعی موشکی پاتریوت. این سومین اعزام سامانه پاتریوت به این کشور از زمان پایان جنگ سرد خواهد بود.
کارشناسان غربی این اعزام نیرو و سامانه پاتریوت را پیشرفت عمدهای در تعارض داخلی سوریه میدانند، به حدی که شبکه خبری الجزیره آن را با بحران موشکی کوبا مقایسه کرده است. 
شایعات- که ظاهراً مقامات ترکیه به برخی از آنها دامن زدهاند- حاکی از آن است که احتمالا این نخستین گام در جهت ایجاد یک منطقه پرواز ممنوع است. برخی دیگر نیز ادعا کردهاند که این پاتریوتها پیشدرآمدی بر حمله اسرائیل به ایران است. اما به واقع حقیقت استقرار موشکهای پاتریوت در ترکیه پیش پا افتادهتر از این حرفهاست.
در شرایطی که سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا – سیا – پیش بینی کرده است که اسد تنها چند ماه دیگر روی کار خواهد بود، روز به روز نگرانی ترکیه از شکست رویکردش در مداخله نظامی در سوریه و ایفای نقش رهبری ائتلاف در حمله به این کشور بیشتر و بیشتر می شود.
نشریه آمریکایی فارین پالیسی در خصوص توان موشکی سوریه می نویسد: سوریه دارای یکی از بزرگترین زرادخانه های موشکهای بالستیک در منطقه است که بیشتر بر پایه موشکهای اسکاد ساخته شده است. اما هیچ برآورد دقیقی از میزان موشکهای این کشور و سکوهای پرتاب آن در دست نیست. در همین حال احمد داود اوغلو وزیر امور خارجه ترکیه در اظهارنظری، تعداد موشکهای بالستیک سوریه را 700 فروند اعلام کرده است.



برای دیدن سایز بزرگ روی عکس کلیک کنید

نام: 02.jpg
مشاهده: 1
حجم: 17.7 کیلو بایت


موشک اسکندر
اما موشکهای قابل جابجایی و سوخت مایع اسکاد دارای بردی معادل 700 کیلومتر است، و چنانچه از سکوهای شمالی سوریه پرتاب شود، تقریباً قادر به هدف قرار دادن تمامی خاک ترکیه، از جمله آنکارا، است. اما با وجود استقرار نیروهای معارض در نقاط شمالی و هم مرز با ترکیه، آنکارا و شهرهای دیگر همچنان در تیررس نقاط پرتاب غربی در نواحی ساحلی هستند، جایی که دولت اسد پایگاه سیاسی مستحکمتری میتواند بیابد. 
همچنین سوریه دارای زرادخانه ای از سلاحهای شیمیایی است، که ادعا میشود برخی از آنها در طول هفته گذشته برای استفاده آماده شدهاند. در رابطه با این که کدام یک از موشکهای سوریه دارای توان شیمیایی هستند ارزیابیهای ضدونقیضی صورت گرفته است، اما برآوردهای دولت آمریکا حاکی از آن است که دستکم بخشی از توان موشکی اسکاد سوریه برای این مأموریت مجهز است.

برای دیدن سایز بزرگ روی عکس کلیک کنید

نام: 03.jpg
مشاهده: 2
حجم: 93.2 کیلو بایت

موشک کوتاه برد 

A-110 variant M-600 SRBM 

از نسل موشکهای فاتح 110 


اما نگرانیهای ترکیه را می توان از سه جهت ارزیابی کرد. در سال 1991، صدام حسین 88 اسکاد به اسرائیل و نیروهای ائتلافی در طول نخستین جنگ خلیج پرتاب کرد. سال گذشته، سرهنگ قذافی یک اسکاد بی به شورشیان در شرق لیبی پرتاب کرد، آن هم درست یک هفته پیش از سرنگونی رژیمش. حال، ترکیه که در خاک خود به مخالفان سوری پناه و سلاح داده و مرزهایش را برای انتقال نیرو و سلاح به روی مخالفان اسد گشوده است، هدف نخست دولت سوریه و موشکهای اسکاد آن است. شاید بتوان ترکیه را تنها کشوری در منطقه دانست که در مسئله بحران سوریه، حتی از آمریکا نیز سبقت گرفته است.
دوم، ممکن است این موضوع آنکارا را نگران کند که موشکهای سوریه که به سمت نواحی تحت کنترل شورشیان در نزدیکی مرز شمالی نشانه گرفته میشوند از روی هدفهایشان عبور کنند و به خاک ترکیه برخورد کنند. اما متحدان ترکیه نگرانیهایی همچون قدرت گرفتن کردها در سوریه یا سیل عظیم پناهندگان ندارند. استقرار پاتریوت در ترکیه راه نسبتاً سادهای برای ناتو جهت نشان دادن اتحاد میان همپیمانان و محافظت در برابر خطراتی بعید اما جدی چون موشکهای بالستیک است. در واقع بازی ناتو در زمین ترکیه، کمترین هزینه را برای اعضای پیمان آتلانتیک در بحران سوریه خواهد داشت.


توان عملیاتی سامانه پاتریوت در برابر موشک های اسکاد
در حقیقت، پاتریوت دارای قابلیت نظامی به شدت محدودی است و برای مداخله نظامی گسترده که ترکیه برای آن لحظه شماری می کند و مقدمه چینی کرده است مناسب نیست. سیستم این سامانه متشکل از یک رادار زمینی و سه نسل از موشکهای رهگیر است، که دو عدد از آنها- PAC-2/GEM و نسل پیشرفته تر موشکهای PAC-3 - برای مقاصد دفاع موشکی استفاده میشوند.

معمولاً سکوی پاتریوت شامل هر دو نسل از این موشکها میشود. وال استریت ژورنال گزارش داده است که ترکیه درخواست 15 سکو به ناتو داده تا از پوشش کامل خاک خود اطمینان حاصل کند. اما مقامات ناتو این تعداد سکو را بیش از حد میدانستند و ظاهراً متعهد شدهاند حداکثر شش سکو بفرستند. براساس این گزارش، آلمان و هلند هر یک دو سکو، و آمریکا نیز دو سکوی دیگر ارسال کردهاند. هر سکو میتواند 16 موشک رهگیر در خود جای دهد. سکوی پاتریوت را تنها سه نفر اداره میکنند، اما تیم پشتیبانی شاملحداکثر 100 سرباز در هر مرحله میشود.
هر دو این موشکهای رهگیر قادر به مقابله و منهدم کردن موشکها و نیز هواپیما، و بسته به جایگیریشان، بالگردهای کم ارتفاع هستند. اپراتورهای پاتریوت به طور فرضی قادر به ردیابی و نابود کردن بخش عظیمی از هواپیماهای سوریه هستند که به مرزهای ترکیه نزدیک میشوند. PAC-3، که دارای کلاهکی است که به منظور رهگیری موشکهای بالستیک سریعتر و مرتفعتر طراحی شده، برای رهگیری جتهای نسبتاً کم ارتفاع قابل استفاده است. اما نسل موشکهای PAC-2 قدیمیتر و ارزانتر برای نقش ضدهوایی مناسبترند.

برای دیدن سایز بزرگ روی عکس کلیک کنید

نام: 04.jpg
مشاهده: 2
حجم: 55.7 کیلو بایت

موشک اسکاد-بی برد کوتاه سوریه



هر دوی این موشکها تا حدی میتوانند از مراکز پرجمعیت ترکیه که در تیررس موشکهای سوریه قرار دارند محافظت کنند. بسته به این که رادار و سایتهای رهگیری را در کجا قرار می گیرند، این موشکها قادر به پوشش تقریباً 50 تا یکصد کیلومتر از حریم هوایی داخل خاک سوریه هستند. این امر میتواند مناطق اصلی درگیری در این جنگ داخلی، مانند شهر حلب را در تیررس ترکیه قرار دهد.


سامانه پاتریوت برای ایجاد منطقه پرواز ممنوع بسیار پر هزینه است

با این حال، برای پذیرفتن تعهد دبیرکل ناتو مبنی بر این که "هر اعزامی تنها تدافعی خواهد بود" و "به هیچ طریقی از یک فضای پرواز ممنوع یا عملیاتی تهاجمی حمایت نخواهد کرد" دلیلی وجود دارد. اعمال منطقه پرواز ممنوع مستلزم ایجاد آرایشهای قدرتمند فرماندهی و کنترل و هم چنین مدیریت ترافیک هوایی است. این مناطق اساساً از نظر تاریخی همواره با هواپیما اداره میشدهاند. نیروی هوایی ترکیه هم در اقدام ناتو در بوسنی مشارکت کرد و هم میزبان هواپیماهای آمریکا که در دهه 90 بر روی کردستان عراق منطقه پرواز ممنوع ایجاد کرده بودند شد. 
با این که سیستم پاتریوت میتواند تا حدی پوشش ضدهواپیمایی ایجاد کند، استفاده از آن بسیار پرهزینه و دارای نواقصی خواهد بود. شبکه خبری سی بی اس آمریکا هزینه هر موشک PAC-3 را در حدود 4 تا 3 میلیون دلار اعلام کرده است. از آن گذشته، استقرار پاتریوت برای رهگیری و مقابله با اهدافی با ارتفاع و سرعت پایین- مانند هواپیما- خطرات دیگری در پی دارد. 


برای دیدن سایز بزرگ روی عکس کلیک کنید

نام: 05.jpg
مشاهده: 3
حجم: 40.3 کیلو بایت


مناطقی که سامانه پاتریوت در ترکیه نصب شده است



طی جنگ 2003 عراق، یک سکوی پاتریوت آمریکایی یک جت تورنادوی انگلیس را سرنگون کرد و تمام خدمه آن را کشت؛ یک F/A-18 نیروی دریایی آمریکا نیز سقوط کرد، و یک F-16 آمریکا نیز مجبور به نابود کردن یک رادار زمینی که جت را رهگیری کرده بود شد.
پاتریوت را ، حتی در برخورد با موشکها نیز، نباید به چشم حلال تمام مشکلات دید. زیرا نخست، قادر به پوشش راکتهای کوتاهبرد یا توپخانه نیست. از آن گذشته، نواقص زیادی از این سیستم ثبت شده است، نواقصی که ممکن است کارایی آن را دربرابر حمله اسکادهای سوریه بشدت محدود کند. در طول جنگ اول خلیج فارس، شلیک نامنظم موشکهای اسکاد عراق موجب سردرگمی نسل نخست PAC-2 شد، تا حدی که، بنا بر سه مطالعه جداگانه در دانشگاه پرینستون، درصد اصابت آن به هدف به طرز شگفتانگیزی پایین بوده است- نزدیک به صفر درصد.

برای دیدن سایز بزرگ روی عکس کلیک کنید

نام: 06.jpg
مشاهده: 2
حجم: 36.0 کیلو بایت


پرتاب همزمان دو موشک اسکاد-بی در رزمایش موشکی سوریه




با این که در شرایط عادی درصد اصابت پایین چندان خوشایند نیست، آنها به خصوص از کلاهکهای کشتار جمعی نگراناند. در شرایط مساعد، به کارگیری عامل شیمیایی "سارین" به وسیله یک موشک کوتاهبرد مجهز به جنگافزارهای خوشهای کوچک – که پاتریوت برای رهگیریشان طراحی نشده- میتواند، به گفته جوناتان تاکر در کتاب "جنگ اعصاب"، منجر به تمرکز مرگبار گاز شیمیایی اعصاب در ناحیهای با وسعت بیش از 500 متر شود، البته بدون در نظر گرفتن پخش گاز به وسیله باد." اما، تعداد واقعی تلفات به دیگر عوامل محیطی و آمادگی ترکها بستگی دارد، بنابراین ارزیابی دقیق کار بسیار دشواری است.
سوریه در دهه های اخیر از کمکهای گسترده قدرتهای موشکی شرقی مانند روسیه - چین و جمهوری اسلامی ایران و همچنین کره شمالی برخوردار بوده و برخلاف لیبی که تعداد موشکهای آن به 300 فروند بالغ نمیشد با زرادخانه ای متشکل از تعداد متنابهی موشک بالستیک و کروز هدف بسیار سختی برای دشمنان خارجی است.

برای دیدن سایز بزرگ روی عکس کلیک کنید

نام: 07.jpg
مشاهده: 2
حجم: 13.7 کیلو بایت


موشکها و راکتهای کوتاهبرد سوریه جدیترین چالش سیستم پاتریوت خواهد بود



طبق آمار منتشره در سال 2003 سوریه صدها موشک بالستیک کوتاهبرد تاکتیکی از نوع اسکندر ss-21 SRBM و اسکاد در زرادخانه خود دارد که قادرند بسیاری از نقاط سرزمینهای اشغالی را مورد اصابت قرار دهند و برد مناسب برای هدف قراردادن پایگاههای آمریکا در ترکیه و اردن را دارندو اعتقاد بر اینست که بسیاری از این موشکها به کلاهکهای پیشرفته مجهز شده اند. در 13 آوریل 2007 جروزالم پست خبر داد که سوریه موشکهای اسکاد 300 کیلومتری خود را در ارتفاعات جولان مستقر کرده است.

برای دیدن سایز بزرگ روی عکس کلیک کنید

نام: 08.jpg
مشاهده: 2
حجم: 42.3 کیلو بایت

سامانه موشکی اسکندر


در آخرین رزمایشهای موشکی ایران و سوریه شلیک همزمان ده ها موشک بالستیک از نقاط مختلف به سوی هدف مشترک نیز با موفقیت آزمایش شد که می تواند یکی از مهمترین چالشهای پیش روی سامانه پاتریوت دانست. همچنین موشکهای کوتاه برد و ارتفاع پایین ایران که بصورت انبوه تولید شده است، میتواند پایگاه های استقرار پاتریوت هدف قرار دهند و به سختی قابل رهگیری هستند.

با این که پیشرفتهایی در نسل موشک های PAC-3 صورت گرفته است، این موشک هنوز در برابر اسکاد در شرایط جنگی آزمایش نشده است. چنان چه اسکادهای سوریه هنگام پرواز تغییر مسیر ناگهانی بدهد- رخدادی که در طول جنگ خلیج فارس اول بارها برای موشکهای مشابه عراق اتفاق افتاده- موشک رهگیر سردرگم میشود و هدف را گم میکند.
علاوه بر موارد ذکر شده، استقرار سامانه پاتریوت در ترکیه بخشی از برنامه بلند مدت آمریکا تا سال 2020 برای تکمیل برنامه دفاع ضد موشکی خود در نقاط تعیین شده ای از جهان است. در این برنامه که قرار است با همکاری ناتو اجرا شود، در نقاط مختلف جهان از جمله شرق اروپا – در کشورهای همسایه روسیه – و در خاورمیانه سپر دفاع موشکی آمریکا گسترده خواهد شد.


موشکهای بالستیک ایران 

در مورد توان موشکی ایران ذکر همین نکته بس که مرکز مطالعات راهبردی و بینالملل آمریکا اذغان کرده است که ایران با فاصله گرفتن از طراحی و مساعدت خارجی توانسته موشکهای با برد بیشتر و ماهوارهبرهای قویتر تولید کند. 

این اندیشکده آمریکایی در گزارش خود، توان موشکی ایران را اینگونه ارزیابی کرده است:

* ایران دارای حدود 200 الی 300 موشک شهاب 1 و شهاب 2 است که می توانند اهداف مختلف در همسایگی ایران را نشانه روند.

* ایران حدود 12 الی 18 نمونه از موشک شهاب 1 و 2 با سکوهای متحرک عمود شونده (TEL) را وارد یا مونتاژ کرده است. شمار این نوع از موشکها در حال رسیدن به عدد 24 است. 

* ایران می تواند اهدافی در فاصله 900 کیلومتری از مرزهای خود را با استفاده از موشکهای شهاب 3 یا قدر1 هدف گیرد.

* پرتاب آزمایشی موشک قدر 1 در سال 2004 صورت گرفت. از نظر تئوری، ایران با این موشک به برد 1600 کیلومتر رسید اما به نظر میرسد کلاهک آن از نوع سبک 750 کیلوگرمی باشد.

* ایران دارای دستکم 6 یا بیش از 6 موشک شهاب 3 و قدر 1 با سکوهای متحرک عمود شونده است. گزینه زیرزمینی آن نیز در حال توسعه است.


موشکهای با سوخت جامد
* موشک سجیل 2 که میتواند کلاهکهای 750 کیلوگرمی را تا بردی 2200 کیلومتری حمل کنند. 

* ایران تنها کشوری است که این نوع موشکها را بدون این که کشور دارای سلاحهای هستهای باشد، تولید کرده است.

* سامانههای سوخت جامد مزیتهای خاصی نسبت به دیگر سامانهها دارند.

* این سامانهها کمتر در معرض حملات پیشدستانه بوده و زمان کوتاهتری برای آمادهسازی نیاز دارند.

* ایران این موشکها را در نوامبر 2008 با موفقیت آزمایش کرد.





نوع مطلب :
برچسب ها :

ارسال شده در تاریخ : سه شنبه 17 بهمن 1391 :: توسط : امیرمحمد تابش مهر

بسم الله الرحمن الرحیم
.::مقایسه سامانه های پدافندی هاوک و پیچورا ::.


مقدمه»

همانطور که می دانید از آن جایی که اکثر هواگردها برای رهاسازی بمب هایشان بر روی اهداف از پیش تعیین شده ، مجبور هستند که در ارتفاع پایینی از سطح زمین پرواز کنند. این ارتفاع معمولا بین 25000 الی 35000 فوت در نظر گرفته می شود و بهترین حالت برای رهاسازی تسلیحات هوا به زمین به شمار می آید. از این رو متخصصان پدافندی دنیا تمرکز بیشتری بر سامانه های پدافندی برد کوتاه و متوسط دارند. در این مقاله سعی شده است تا به مقایسه دو سامانه پدافندی موفق دنیا در زمینه برد کوتاه پرداخته شود و مزایا و معایب هر یک از این سامانه ها به طور جداگانه مورد بررسی قرار گیرد:

آشنایی مختصر با هاوک (اِم آی اِم – 23 هاوک ):
سامانه پدافندی MIM-23 Hawk، یک سامانه پدافندی برد کوتاه و متوسط ساخت ایالت متحده آمریکا است. این سامانه توسط شرکت Raytheon توسعه یافت و در آگوست سال 1960 میلادی وارد خدمت شد. هر یک از موشک های این سامانه های پدافندی حدود 635 کیلوگرم وزن داشته و نزدیک به 40 میلیون دلار هزینه دارد. موشک های این سامانه هر کدام 250 هزار دلار ارزش دارند، طول تقریبی این موشک ها حدود 5 متر و قطر آنها برابر با 37 سانتی متر است. هاوک می تواند 74 کیلوگرم مواد منفجره موثره با خود حمل کند. موتور موشک های این سامانه از نوعی سوخت جامد استفاده می کنند و طول بالچه های این موشک به 120 سانتی متر می رسد. هاوک محدوده عملکردی 1.5 الی 45 کیلومتر را داراست و می تواند هر هواگردی را تا فاصله 20000 متری از سطح زمین تهدید کند. این موشک سرعتی برابر با 2.4 ماخ را داراست و از هدایت فعال راداری استفاده می کند.

آشنایی مختصر با پیچورا (سام-3 پیچورا ):
سامانه پدافندی سام-3 پیچورا، یک سامانه پدافندی برد کوتاه و متوسط ساخت شوروی سابق است این سامانه توسط شرکت آلماز-آنتِی توسعه یافت و نهایتا در سال 1961 میلادی وارد به خدمت شد و بعدها توسط کشورهای دیگر نظیر لهستان، بلاروس و خود کشور روسیه ارتقا داده شد از این رو مدل های بسیار متفاوتی از پیچورا در سراسر جهان وجود دارد ولی اگر بخواهیم اختصارا نگاهی به این سامانه بیاندازیم باید بیان کنیم که هر یک از موشک های این سامانه 953 کیلوگرم وزن دارند که 72 کیلوگرم آن را مواد منفجره قوی تشکیل می دهند. موشک های این سامانه 6 متر طول و حدود 37 سانتی متر قطر دارند. طول بالچه های این موشک ها به 220 سانتی متر می رسد. این موشک ها از موتوری با سوخت جامد استفاده می کنند و محدوده عملکردی برابر با 35 کیلومتر و ارتفاع پوششی برابر با 20000 متر را دارند. سرعت موشک های این سامانه به 3 الی 3.5 ماخ می رسد.


مقایسه »
باید به این نکته توجه کنیم که از هر دو سامانه مدل های متفاوتی ساخته شده است و با توجه به توسعه گام به گام سیستم های پدافندی در دنیا نمی توانیم مشخصات کاملی را از یک سامانه ارائه دهیم. به همین دلیل سعی شده است تا آخرین ارتقاهایی که توسط کشورهای سازنده اعمال شده است، در نظر گرفته شود. مشخصاتی که در بالا ذکر شد مربوط به مدل های اِم آی اِم – 23 هاوک (کِی/جِی) و سام-3 پیچورا 2 اِم، می باشد. برای مقایسه این سامانه ها بهتر است در ابتدا به تاریخچه و کارنامه عملکرد آنها نگاهی بیاندازیم:
تاریخچه سامانه پدافندی هاوک:
سامانه پدافندی هاوک در سال 1960 میلادی وارد به خدمت شد و در مدت زمان نسبتا کوتاهی به اکثر کشورهای متحد آمریکا و همچنین کشورهای عضو ناتو صادر شد. این سامانه در بسیاری از کشورهای عربی و حتی ایران به کار گرفته شد و کارنامه نسبتا خوبی را از خود در دفاع مقدس به جای گذاشته است. شاید بتوانیم اولین کاربرد این سامانه را در یک میدان نبرد واقعی در طی جنگ شش روزه اعراب و اسرائیل بر شماریم. در طی این جنگ در سال 1967 میلادی، اسرائیل با به کار گیری مدلهای اولیه هاوک توانست نیروی هوایی اعراب را تا حد زیادی غافلگیر کند و نیروی هوایی مصر را تقریبا بی اثر کند. هر چند که هاوک در طی جنگ خلیج فارس توسط آمریکا به کار گرفته نشد، ولی کویت آن را در این جنگ به کار گرفت و توانست توسط آن 22 جنگنده به همراه یک بالگرد رزمی عراق را منهدم کند. همانطور که اشاره شد هاوک یک سامانه برد کوتاه و متوسط است و حداکثر می تواند تا فشار 15 جی را تحمل کند، ولی در طی دفاع مقدس با استقرار این سامانه در ارتفاعات بلند، این سامانه موفق شد یک جنگنده میگ-25 (فاکسبت) عراقی را منهدم کند، هاوک توانست جنگنده های دیگر عراقی را که اکثرا از جنگ الکترونیک بی بهره بودند و یا تکنولوژی ضعیفی از این سیستم را داشتند را به راحتی منهدم کند و برای میگ ها و سوخوهای عراقی دردسرهای زیادی را ایجاد کند. لازم به ذکر است که جنگنده میگ-25 یکی از هواگردهای بروز بود که می توانست در ارتفاعات بسیار بالا پرواز کند. بعدها تفنگداران دریایی ایالت متحده آمریکا به همراه سازمان دفاع موشک بالستیک (بی اِم دی اُ) اقدام به تامین بودجه برای ارتقای این سامانه پدافندی را فراهم کردند و هاوک توانست جهت انهدام موشک های کوتاه برد بالستیک نیز ارتقا یابد.
تاریخچه سامانه پدافندی پیچورا:
سامانه پدافندی پیچورا نیز در سال 1961 میلادی وارد به خدمت شد و در مدت بسیار کوتاهی به اکثر نقاط جهان صادر شد. به طوری که در اکثر جنگها می توانیم ردی را از این سامانه مشاهده کنیم. اولین به کار گیری این سامانه در طی جنگ اعراب و اسرائیل بود. در طی این جنگ اعراب با بکار گیری سام-3 (پیچورا) توانستند حدود 46 جنگنده اسرائیلی را که اکثرا از نوع اف-4 (فانتوم ) بودند را زمینگیر کنند، البته برای شکار این تعداد جنگنده صدها فروند از این نوع موشک شلیک شد که اصلا آمار امیدوار کننده ای به شمار نمی رود، علت اصلی این ناکامی را می توان در ضعف مدل های اولیه پیچورا در زمینه جنگ الکترونیک دانست.در جنگ ویتنام نیز، ویتنامی ها با به کار گیری سامانه برد کوتاه پیچورا توانستند تعداد زیادی از جنگنده های آمریکایی را سرنگون سازند. البته باید علت این موفقیت را تا حد زیادی در تعداد و تراکم زیاد انواع پدافندهای روسی در نظر بگیریم. این سامانه بعدها در سال 1985 میلادی در جنگ لیبی و ایالت متحده نیز به کار گرفته شد. ولی شاید بتوان بزرگترین دست آورد پیچورا را در انهدام هواپیمای پنهانکار اف-117 آمریکا در طی جنگ یوگسلاوی دانست. این پرنده پنهانکار توسط سرهنگ ذالتون دانی فرمانده یکی از واحدهای پدافندی سام-3 شکار شد. پیچورا در طی جنگ هشت ساله ایران و عراق نیز توسط عراقی ها به کار گرفته شد و توانست مشکلات زیادی را برای نیروی هوایی ایران بوجود آورد. در ابتدا جنگنده های ایرانی که ماموریت بمباران برون مرزی را داشتند و اکثرا اف-4 بودند، با سیستم جنگ الکترونیکی که در اختیار داشتند می توانستند موشک های سام-3 را به خوبی منحرف کنند و در بیشتر اوقات ماموریت خود را بخوبی انجام دهند ولی بعد از مدتی رژیم بعث عراق با ارتقا این سامانه و مقاوم سازی این سامانه ها در برابر جنگال توانست مشکلاتی را برای جنگنده های ایرانی بوجود آورد. لازم به ذکر است که کشورهایی نظیر لهستان و اوکراین بعدها تغییراتی در این سامانه ها بوجود آوردند که منجر به آن شد که سام-3 بتواند موشک های بالستیک برد کوتاه را نیز منهدم کند.
اگر بخواهیم نگاهی اجمالی به کارنامه این سامانه ها بیاندازیم می توانیم بیان کنیم که هر دو سامانه پدافندی کارنامه خوبی را از خود به جا گذاشته اند ولی برای مقایسه دو سامانه بهتر است تا به پارامترهایی نظیر سرعت موشک ها، مانورپذیری آنها، رادارهای آنها، محدوده برد و ارتفاع عملکرد موشک ها و.... توجه کنیم.
مسافت و سرعت موشک ها »
مسافت و سرعت هر موشک ، یک عامل کلیدی اصلی در مقایسه است. باید توجه داشته باشیم که هر موشکی که زودتر به هواگرد مورد نظر برسد، می تواند زمان اقدامات الکترونیکی هواگرد را از خلبان و یا اپراتور (در پهپادها) بگیرد و با کمترین خطا به هواگرد اصابت کند. در این قسمت سعی بر آن بوده که زمان اصابت هر یک از موشک ها با محاسبات ساده ای بررسی شود و سپس در قسمت بعدی زمان اصابت موشک ها را با عامل جنگ الکترونیک بررسی کنیم. همانطور که اشاره شد سرعت موشک های سامانه پدافندی هاوک در بهترین حالت و در نیمه های راه به 4/2 ماخ می رسد. محدوده عملکرد موشک های هاوک حداکثر در محدوده 5/34 کیلومتری و ارتفاع 20 هزار متری از سطح زمین است. با محاسبات ساده ای می توانیم دربیابیم که اگر موشک این سامانه بخواهد هدفی را در دورترین نقطه ممکن هدف قرار دهد باید از تمام ظرفیت سوخت خود استفاده کند و مسافتی برابر با 40 کیلومتر را طی کند، اگر تمام مسیر را نیز با سرعتی معادل با 5/2 برابر سرعت صوت طی کند و مقاومت هوا نیز در نظر گرفته نشود، حداقل زمان برای طی این مسافت توسط این موشک برابر با 45 ثانیه می شود.حال بهتر است همزمان به پیچورا نیز نگاهی بیاندازیم، پیچورا 35 کیلومتر برد داشته و ارتفاعی برابر با 20 هزار متر را پوشش می دهد. پس موشک های این سامانه برای انهدام هدف در دورترین نقطه ممکن باید مسافتی برابر با 5/28 کیلومتر را طی کنند و با توجه به سرعت 3 ماخی موشک های 5V27 این سامانه، می توانیم دریابیم که با در نظر نگرفتن مقاومت هوا حداقل 34 ثانیه طول می کشد تا موشک به هدف برسد. البته باید توجه داشته باشید که این معادلات در صورتی صدق می کند که هدف تنها در یک دایره به شعاع برد موشک های سامانه ایستاده باشد و حرکتی نداشته باشد، اگر حرکت هواگردها، چرخشی نبوده و در یک خط صاف باشد، با توجه به سرعت هواگرد این مدت زمان ها کاهش پیدا می کند.برای مثال اگر هواگردی به طور معمول با سرعت 5/1 ماخ به سامانه نزدیک شود این مدت زمان برای سامانه هاوک به 25 ثانیه و برای پیچورا به 5/18 ثانیه کاهش می یابد. البته پیچورا در هر دو زمان پیشتاز است ولی باید توجه داشته باشیم که برد پیچورا حدود 9 کیلومتر از هاوک کمتر است. حال اگر برای هر دو سامانه برد یکسانی برابر با 5/28 کیلومتر را در نظر بگیریم در می یابیم که هاوک این فاصله را در طی 20 ثانیه طی می کند و هنوز تا رکورد پیچورا 1.5 ثانیه فاصله دارد. که عددی ناچیز است.
البته موشک های سامانه های پدافندی هرگز در خط صاف حرکت نمی کنند و در طی راه قوس هایی بر می دارند، که اگر بخواهیم آنها را در نظر بگیریم، به محاسبات بسیار پچیده ای نیاز داریم، به همین علت برای چشم پوشی از این محاسبات در هر موشک 15% به عامل زمان اضافه می کنیم تا عامل زمان در قوس ها در نظر گرفته شود. در این صورت سامانه هاوک برای طی مسافت 5/28 کیلومتری به 23 ثانیه و پیچورا نیز برای پیمودن همین مسافت به 21 ثانیه زمان احتیاج دارد.
عامل زمان و جنگ الکترونیک»
اگر شما در هواگردی باشید که با سرعت 5/1 ماخ حرکت می کنید و کیلومترها از سطح زمین فاصله دارید می توانید درک کنید که کوچکترین ثانیه ها ارزشمند هستند. در جنگنده های جدید (نسل 4 و 5) و یا فرضا قدیمی (نسل 3)، ثانیه ها برای خنثی سازی موشک و شکستن قفل راداری آن ارزشمند است. در طی اقدامات جنگال و جنگ الکترونیک یک خلبان تلاش می کند تا قفل راداری موشک پدافند را شکسته و موشک را منحرف کند. برای آنکه این اقدامات الکترونیکی بهتر قابل درک باشند، بهتر است نقطه نورانی کوچکی را در اتاقی تاریک در نظر بگیریم. در این صورت شما می توانید به راحتی به سمت آن نقطه نورانی حرکت کنید، ولی وقتی چراغی با قدرت نورانی بالایی درون اتاق روشن شود، شما نمی توانید آن نقطه نورانی را به خوبی تشخیص دهید. برای موشک ها نیز چنین اتفاقی می افتد، وقتی موشک ها در مقابل عوامل الکترونیکی قرار می گیرند، نمی توانند بخوبی هدف خود را تشخیص دهند و در نتیجه منحرف می شوند و هواگرد فرصت فرار پیدا می کند. حال هر چه یک موشک خودش را زودتر به هواگردی برساند، موفق تر است و در اینجا به ارزش عامل زمان پی می بریم. البته باید توجه داشته باشیم که مدل های اولیه پیچورا در برابر جنگ الکترونیک بسیار ضعیف عمل می کردند و حتی با سیستم های جنگال جنگنده هایی نظیر فانتوم به راحتی منحرف می شدند. ولی هانطور که گفته شد بعدها این مشکل رفع شد و این سامانه ها در برابر جنگ الکترونیک مقاوم سازی شدند. سامانه پدافندی هاوک نیز هرگز در برابر جنگ های الکترونیکی بسیار قوی در یک میدان نبرد واقعی آزموده نشده است ، اگر دوباره نگاهی به تاریخچه این سامانه آمریکایی بیاندازیم می بینیم که در تمام نبردهایی که صورت گرفته از جنگ اعراب تا دفاع مقدس و جنگ خلیج فارس، تمام درگیری های این سامانه قالبا با جنگنده های روسی بوده است که از جنگ الکترونیک بسیار ضعیفی بهره می بردند. حال اگر دوباره نیم نگاهی به زمان های هر دو سامانه بیاندازیم در میابیم که در مسافت یکسان هر دو موشک تقریبا با سرعت های برابری با فاصله (2 ثانیه) به هدف می رسند. که در مسافت یکسان پیچورا کمی از همتای غربی خود جلوتر است. ولی اگر بخواهیم آنان را مسافت های گوناگون در نظر بگیریم، هاوک می تواند مسافت بیشتری را طی کند. با این وجود هر دو سامانه در محدوده عملکرد خود، خوب عمل می کنند و برای پرنده های زمان خود شکارچیان قابلی بوده اند.
کلاهک جنگی »
پیچورا کلاهکی برابر با 72 کیلوگرم را با خود حمل می کند، در حالی که هاوک کلاهکی 74 کیلوگرمی را داراست. کلاهک هر دو موشک از مواد منفجره بسیار قوی تشکیل شده است و هر دو موشک پس از انفجار محدوده ی تقریبی 13 متری را پوشش می دهند و از این لحاظ خیلی با یکدیگر تفاوت ندارند. با این حال به طور معمول وزن کلاهک های جنگی سامانه هاوک در مدل های مختلف از پیچورا بیشتر است و به همین علت می توان آن را در این زمینه برتر از سام-3 (پیچورا) دانست. لازم به ذکر است که موشک هاوک فقط یک خرج دارد و موشکی تک مرحله ای است ولی پیچورا دو خرج دارد، و موشکی دو مرحله ای است. در بین راه بوستر اولیه پیچورا جدا می شود و موشک به راه خود ادامه می دهد. وزن زیاد موشک های پیچورا تا حد زیادی مربوط به بوسترهای آن است.
جابجایی »
جابجایی در میدان نبرد یکی از ضرورات کلیدی در جنگ است. امروزه با وجود هواپیماهای هشدار زودهنگام (آواکس ) پیشرفته، خطرات پدافندها به خوبی قابل کشف است. اگر مکان سامانه های پدافندی در میدان نبرد فاش شود، جنگنده های دشمن می توانند راه هایی را پیدا کنند که در نقاط کور راداری است، و به همین ترتیب از مهلکه بگریزند. از طرفی با کشف شدن مکان سامانه ها، امکان انهدام آنها بسیار بالا می رود و عملا آنها کارایی خود را از دست می دهند. پس می توان نتیجه گرفت که هر سامانه ای که تحرک بیشتری در منطقه عملیاتی نبرد داشته باشد، می تواند بهتر ایفای نقش کند. تحرک باعث می شود که مکان دقیق سامانه ها توسط آواکس و یا تجهیزات دیگر بخوبی مشخص نشود و خلبان دشمن هر لحظه غافلگیر شوند. سامانه پدافندی هاوک در بیشتر نمونه ها ثابت است و تحرکی در منطقه نبرد را ندارد. این بدین معنی است که هاوک باید در منطقه ای ثابت نصب شود تا به شناسایی و انهدام هواگردها بپردازد. همین عامل دردسرهای زیادی را برای کشور عزیزمان در طی هشت سال دفاع مقدس ایجاد کرد، به طوری که جنگنده های عراقی با شناسایی قبلی مکان سامانه های ایرانی، به انهدام آنان می پرداختند و کارایی آنان را کاهش می دادند. البته به تازگی نمونه هایی از هاوک در داخل کشور رونمایی شد که به سامانه امکان تحرک را می دهد. سامانه پیچورا نیز دارای مدل های ثابتی بود که بر روی لانچرهای چهارتایی نصب می شد، این لانچرهای قادر بودند تا 360 درجه بچرخند، ولی نقطه عطف سام-3 در حمل آن توسط انواع کامیون ها ، تانک ها و....بود. معمولا این حمل کننده ها دو الی چهار لانچر پیچورا را بر روی خود حمل می کردند. اگر بخواهیم تعدادی از این حمل کننده ها را نام ببریم می توانیم به تانک تی-55 ، اِم اِی زِد-543 و اِم اِی زِد -6317 اشاره کرد.
رادارها »
رادارها نیز نقش مهمی را در قدرت سامانه های پدافندی ایفا می کنند، در واقع موشک های بدون رادار مناسب ، کارایی لازم را نخواهند داشت.
هاوک:
سامانه پدافندی هاوک از چند رادار قدرتمند در زمان خود بهره می برد. از جمله این رادارها، رادار" پی اِی آر" است، این رادار می تواند 20 دور در دقیقه بچرخد و اطلاعات را به مرکز فرماندهی منتقل کند، پی اِی آر بر روی یک حمل کننده دو چرخ حمل می شود و برای شناسایی اهداف در ارتفاعات بالایی و متوسط آسمان به کار می رود. رادار دیگر هاوک "اِی اِن/اِم پی کیو-50" نام دارد که 1000 وات قدرت داشته و می تواند اهداف را در هر ارتفاعی آشکار سازد. گفته می شود حداقل برد این رادار 72 و حداکثر برد آن برابر با 104 کیلومتر است (برد آن وابسته به سطح راداری هواگرد مورد نظر آر سی اِس دارد).از رادار "سی دابلیو اِی آر" نیز برای شناسایی اهداف در ارتفاعات کم استفاده می شود، لازم به ذکر است که این رادار یک رادار از نوع پالس داپلر است. البته بعدها رادارهای دیگری نیز برای این سامانه توسعه یافتند که جایگزین رادارهای قدیمی تر و ضعیف تر قبلی شدند، که می توان از بین آنها به رادار "اِی اِن/اِم پی کیو-64" اشاره کرد. این رادار که جایگزین رادار پی اِی آر و سی دابلیو اِی آر شد، می تواند تا 600 ساعت بدون توقف به فعالیت بپردازد و همزمان 60 هدف را شناسایی کند. این رادار از نوع داپلر است و آنتن آن سرعت چرخشی معادل با 30 بار در دقیقه را داراست. برد تقریبی این رادار نیز 75 کیلومتر است.
پیچورا:
پیچورا نیز از رادارهای نسبتا خوبی بهره می برد. اگر بخواهیم به تعدادی از این رادارها اشاره کنیم می توانیم رادارهایی نظیر پی-15 فلت فیس آ ، لو بلو ، فَن سانگ ئی ، اسکوات آی ، پی وی آر-11 ساید نِت اشاره کنیم. رادار پی-15 (فلت فیس آ) ، یک رادار تجسس با تناوب عملکرد 810-950 مگاهرتز است که نهایت قدرت آن نیز به 500 مگاهرتز می رسد. لازم به ذکر است که این رادار می تواند تمام اهدافی را که تا فاصله 200 کیلومتری از آن قرار گرفته اند را شناسایی کند. رادار پی-15 ام (اسکوات آی) نیز نوع پیشرفته تر این رادار می باشد و نسبت به فلت فیس، محدوده عملکرد بالاتری را داراست. رادار درگیری پیچورا لو بلو نام دارد که می تواند هر هدفی را در فاصله 80 کیلومتری تشخیص دهد و همزمان 6 هدف را تشخیص داده و دو موشک را به سمت یکی از آنها پرتاب کند. از قابلیت های این رادار قابلیت اتصال آن به رادارهای دیگر جهت بهبود و ارتقای عملکرد رادارها و همچنین کاهش پارازیت ها با تغییر شکل V مانند در حالت آنتن است. یکی دیگر از رادارهای موجود در سام-3 ، رادار سایدنت است که در واقع یک رادار ارتفاع یاب است و برای کشف اهداف از باند اس استفاده می کند. لازم به ذکر است که این رادار شعاع عملکردی برابر با 180 کیلومتر را داراست.

پایان»
به طور کلی رادارهای هاوک کمی از رادارهای پیچورا مدرن تر هستند، البته بعدها رادارهای جدیدتری برای هر دو سامانه توسعه یافتند که به آنها اجازه شناسایی و انهدام موشک های بالستیک کوتاه برد و همچنین هواگردهای مدرن تر را می داد. سازندگان رادارهای هاوک ادعا کرده اند که این رادارهای مقاومت خوبی در برابر جنگ الکترونیک و اقدامات ضد آن ("ئی سی اِم" و "ئی سی سی اِم" ) را دارند ولی همانطور که گفته شد این ادعا هرگز به اثبات نرسیده است. پیچورا نیز از رادارهایی پیش اخطار، با بردهای نسبتا خوبی بهره می برد ولی این سامانه روسی نیز بارها در طی جنگ های مختلف از خود ضعف نشان داده است و در شناسایی جنگنده های غربی کوتاهی کرده است. اگر تنها به دو جنگ اعراب و دفاع مقدس نگاهی بیاندازیم ، موفقیت هاوک را در تعداد منهدم شده خواهیم دید.



منبع : www.jangafzar.rozblog.com



نوع مطلب :
برچسب ها :

ارسال شده در تاریخ : سه شنبه 17 بهمن 1391 :: توسط : امیرمحمد تابش مهر



  لانچ (Launch) در ادبیات انگلیسی به معنای آغاز کردن (Start) و در دانش مهندسی هوافضا به معنای پرتاب (پرتاب کردن) می باشد.

Launcher (=پرتابگر) در دانش هوافضا به وسیله ای گفته می شود که به حالت دستی (Manual) و یا حالت خودکار (Automatic)، گلوله، توپ و موشک را شلیک می کنید.


Missile Launcher نیز به معنای پرتابگر گلوله می باشد که در هوافضا به آن لانچر موشکی می گویند.


سکوهای پرتاب (پرتابگر) های موشکی به حالت ریز به شکل زیر تقسیم بندی می شوند:


لانچر ثابت:


به این نوع سکوهای پرتاب، اصطلاحا Fixed Launcher می گویند.

سکوهای پرتاب ثابت (سکوهای پرتاب غیر متحرک) به سکوهایی می گویند که سازه (سازه ها) ی آن به صورت ثابت (fixed) در یک مکان از پیش تعیین شده ساخته شده است و جابجایی بسیار دشواری دارد.
سکوهای پرتاب زیر زمینی (Underground Missile Launchers) که داخل تاسیسات زیر زمینی موشکی (UMF) می باشند نیز از نوع سکوهای پرتاب غیر متحرک می باشند.

لانچر رگباری:

به این تایپ قدیمی و پراستفاده از سکوهای پرتاب موشکی، اصطلاحا Multiple Launcher می گویند.
این سکوهای موشکی، بسته به نوع مهندسی آن ها، می توانند تعداد قابل توجهی موشک به سمت هدف (اهداف) شلیک کنند و یا همانند قایق های تندرو تهاجمی سپاه پاسداران، تعدادی زیادی راکت به سمت اهداف شناور دریایی پرتاب کنند.

لانچر توپ:

این نوع لانچر نیز سابقه ی بسیار قدیمی دارد و اکنون نسل تکامل یافته ی آن را با نام هویتزر (Howitzer) می شناسیم که هزینه ی تولید انبوه و استفاده ی آن نسبت به سایر لانچر های موشکی و همچنین سامانه های موشکی (Missile Systems) کمتر است و به همین دلیل برای حملات سنگین علیه دشمن، از این تایپ لانچر بیشتر از سایر تایپ ها استفاده می شود.
به لانچر توپ اصطلاحا Gun Launcher می گویند.

لانچر متحرک:

Mobile Launcher یا همان سکوی پرتاب متحرک موشکی تایپی از لانچرهای مباشد که هم اکنون در شرکت های وابسته به صنایع دفاعی کشورهای مختلف با استقبال بیشتری مواجه می شود.
این سکوی های موشکی نیز طراحی های متنوعی دارند.
اگر لانچرها همانند سیستم سام 6 به خدمت گرفته در سپاه پاسداران به منظور سامانه های موشکی دفاع هوایی (SAM) ساخته شده باشند، می توانند در بیابان ها و جنگل ها با بهترین استتار مخفی شوند و هنگام نزدیک شدن هواپیماهای نظامی دشمن با سیستم نشانه روی (killer) روی هدف قفل (lock) کنند و آن را نابود سازند و سریعا از منطقه دور شوند.
این لانچرها یکی از مهمترین و پراستفاده ترین سکوی پرتاب برای موشک های بالستیک (Ballistic missiles) محسوب می شوند که می توانند در نقاط مختلفی از زمین در بین سیلوها و پایگاه های موشکی جابجا شوند و یا به نقاط دلخواه روی سطح زمین به منظور پرتاب مستقر شوند.
انواع پیشرفته تر این لانچرها می توانند سیستم کنترل از دور (Remote control) حرکت کنند و موشک (موشک ها) ی خود را شلیک کنند.

لانچر تک ریلی:

به این نوع لانچر اصطلاحا Mono-rail Launcher گفته می شود که به دو دسته ی لانچر ثابت (Fixed launcher) و (Mobile launcher) تقسیم می شوند.
هر واحد لانچر تک ریلی می تواند صرفا یک فروند موشک شلیک کند.

لانچر پورتابل:

به سکوهای پرتاب سبک و قابل حمل اصطلاحا Portable Launcher یا لانچر پورتابل (پرتیبل) می گویند.
این نوع لانچر به طور گسترده به منظور استفاده در سامانه های موشکی ضد زره (AAeMS) و سامانه های موشکی ضد هوایی (SAM Systems) از نوع دوشپرتاب طراحی و تولید شده است.
لانچر پورتابل در انواع مختلفی ساخته شده است و تهدید بزرگی برای هواپیماهای پشتیبان زمینی (ground support)، پهپادها و مخصوصا بالگردها به شمار می آید زیرا یک سرباز می تواند با استفاده از تاکتیک های نظامی آموزش دیده ی خود، بالگرد دشمن را سرنگون سازد.
در طول تاریخ معاصر این نوع لانچر بارها به دست شورشیان ضد حکومتی در کشورهای مختلف در آمده است و می توان گفت بعد از اسلحه ی کلاشینکف، این لانچر مهمترین سلاح چریک ها محسوب می شود.
بدلیل استفاده ی آسان این لانچر نسبت به سایر تایپ های لانچرها، فراوانی تولید، قیمت کمتر و قابل حمل بودن آن، یکی از خطرناکترین سلاح ها به شمار می آید، زیرا یک فرد می تواند با مسلح کردن این لانچر به موشک آن، حتی از داخل یک ساختمان نیز یک هواپیما و یا یک بالگرد را نابود سازد و یا بار نوع راکت انداز آن، یک وسیله ی نقلیه ی زره ای را منهدم کند.

لانچر هوایی:

به سکوهای نصب شده ی زیر هواپیمای نظامی به منظور پرتاب موشک های غیر هدایت شونده و یا موشک های مجهز به سیستم هدایتی، اصطلاحا Post Aircraft Rocket Launcher می گویند.
این لانچرها به تایپ های متنوع دیگری نظیر Drop Aircraft Rocket Launchers یا لانچر موشک های هوایی با قابلیت پرتاب قبل از روشن شدن موتور موشک تقسیم می شود.
کاربرد این نوع سکوهای پرتاب در بالگردهای تهاجمی و هواپیماهای شکاری می باشد.
البته بسته به موقعیت قرارگیری لانچرهای هوایی، اصطلاحات متفاوت دیگری نیز برای این نوع لانچرها وجود دارد.

لانچر چهارگانه:

به سکوهای پرتاب موشکی ای که قابلیت پرتاب همزمان 4 فروند موشک به سمت هدف را دارند، لانچرهای چهارگانه (لانچرهای چهارتایی) یا Quadruple Launcher می گویند.

لانچر جمع شونده:
به سکوهای موشکی ای که توانایی باز و جمع شدن را داشته باشند، لانچرهای جمع شونده یا Retractable Launchers می گویند.

بیشترین کاربرد این نوع لانچرها در نیروی دریایی می باشد.
سامانه های سام موجود بر روی رزم ناو ها عموما از نوع لانچرهای retractable می باشند.
برای مثال سامانه ی سام محراب در نیروی دریایی جمهوری اسلامی ایران از این نوع لانچر استفاده می کند.
این سکوهای پرتاب موشکی عموما در جای خود روی ناوها و سایر شناورهای نظامی غیر متحرک هستند و جمع شدن سامانه، جای کمتری را بر روی ماژول ها (Modules) ی محدود شناورهای نظامی اشغال می کند.

لانچر سرپوشیده:

سکوی پرتاب سرپوشیده یا به اصطلاح Shoe Launcher می تواند بسیاری از تایپ های ذکر شده در موارد بالا و پایین باشد.
در کل به سکوی پرتابی که قبل و بعد از پرتاب موشک از دید هواپیماها و سیستم های اطلاعاتی بدون سرنشین (URAS و URAV) و همچنین ماهواره ها (Satellites) ی جاسوسی پنهان شده باشد (یا به اصطلاح استتار کرده باشد) را shoe launcher می گوییم.

لانچر برجی:

به لانچری که دارای برج می باشد اصطلاحا Tower Launcher می گویند.
کاربرد گسترده ی این نوع سکوی پرتاب در پرتاب 90 درجه ی موشک های بالستیک می باشد.
می توان گفت این لانچر گونه ای از mobile launcher ها می باشد که موشک را بر روی خود به موقعیت تعیین شده حمل می کند و موشک نصب شده روی برج را به حالت 90 درجه و قائم نسبت به سطح قرار می دهد.
لانچرهای موشک های شهاب 1، 2، 3 و 4 از با استناد به اطلاعات منتشر شده از نوع tower launcher می باشند.

لانچر بوستر:

شکل ظاهری و مکانیزم این لانچر با تمامی لانچرهای ذکر شده در بالا متمایز است و به آن Booster Launcher می گویند.
این لانچر برای استفاده در پهپادهای رزمی نیز به کار می رود.
لانچر بوستر یا لانچر شتاب دهنده ی موشکی، گاهی به حالت انفرادی (صرفا لانچر بوستر) و گاهی به همراه لانچر دیگری نیز استفاده می شود.
برای مثال این لانچر می تواند یک پهپاد که بر روی ارابه ی فرود (Landing gear) بر روی باند، ثابت است را در سریعترین زمان ممکن به حالت برخاست میرساند.
بوستر اگر طوری طراحی شود که به طور 100% از پهپاد جداشود، به آن راکت کمکی نیز می گویند.
در موشک هایی نظیر سامانه ی S-200، علاوه بر لانچر اصلی، بر روی موشک نیز از بوستر استفاده شده است که علاوه بر کمک به انجام عملیات لانچ، به هدایت آن نیز کمک می کند.

لانچر تریال:

به نمونه ی آزمایشی لانچر، Trial Launcher یا Test Launcher می گویند.

لانچر زیر زمینی:

این نوع لانچرها از تکنولوژی پیشرفته ای برخوردارند و اصطلاحا به آن Underground Missile Launcher می گویند که درون تاسیسات زیر زمینی موشکی موسوم به UMF قرار دارند.
جمهوری اسلامی ایران نیز از کاربران و دارندگان این فناوری می باشد.
این نوع لانچرها، به صورت fixed در عمق زمین قرار دارند و با صدور دستور آتش (fire command)، موشک از حالت locked به حالت آماده باش در می آید و با کنار رفتن درهای خروجی، پس از شلیک، موشک را به بیرون از UF هدایت می کند و تمامی دودهای ناشی از لانچ توسط exhaust های تعبیه شده در UF از مکان دیگری خارج می شوند.
این نوع لانچرها از امتیاز استتار بالایی برخوردارند و قبل از شلیک، ممکن است به هیچ وجه توسط دشمن شناسایی نشوند و توانایی رهگیری به موقع موشک را از دشمن بگیرد.




نوع مطلب :
برچسب ها :

ارسال شده در تاریخ : سه شنبه 21 شهریور 1391 :: توسط : امیرمحمد تابش مهر

برای دیدن سایز بزرگ روی عکس کلیک کنید

نام: 1.jpg
مشاهده: 6
حجم: 48.4 کیلو بایت

ناسا به دنبال تکمیل ایده ساخت یک هواپیمای مافوق صوت جدید است. هواپیمایی که در صورت موفقیت می تواند پروازهای سوپرسونیک را متحول کند. اینجا طرح هواپیمایی را می بینید که می تواند در دو جهت مختلف پرواز کند.


این طرح عجیب که از چهار بال تشکیل شده در واقع ایده اولیه هواپیمای سوپرسونیک جدید است. شکل ویژه آن سبب می شود که بازدهی هواپیما فوق العاده بالا رود و اگر دقت کنید دارای دو بال بلند و دو بال کوتاه است.


موضوع این است که طراحی بدنه، برای زمانی که هواپیما زیر سرعت صوت پرواز می کند و زمانی که سرعتی مافوق صوت دارد متفاوت است. بنابراین این هواپیما قادر است ۹۰ درجه بچرخد و در این حالت بدنه مناسب پرواز در سرعت مورد نظر می شود.


برای بلند شدن از زمین و پرواز با سرعت زیر سرعت صوت، هواپیما از بال های بلنداش استفاده می کند. اما بال های بلند برای سرعت های مافوق صوت مناسب نیستند و بنابراین هواپیما در ادامه می چرخد و روی بال های کوتاه پرواز می کند.


برای دیدن سایز بزرگ روی عکس کلیک کنید

نام: 2.jpg
مشاهده: 5
حجم: 20.6 کیلو بایت


البته این فعلا هنوز یک طرح اولیه است. اما ناسا یک جایزه ۱۰۰ هزار دلاری برای شرکتی که این طرح را تکمیل کند در نظر گرفته و گفته در صورتی که طرح عملیاتی به نظر برسد، روی ساخت آن سرمایه گذاری خواهد کرد.


منبع:

http://narenji.ir/5317-%D9%87%D9%88%...A7%D8%B3%D8%A7




نوع مطلب :
برچسب ها :

ارسال شده در تاریخ : دوشنبه 13 شهریور 1391 :: توسط : امیرمحمد تابش مهر

نیروی دریای انگلیس از نسل جدید موشك با سرعتی سه برابر سرعت صوت رونمایی كرد.




دریاسالار مارك استانهوپ، فرمانده نیروی دریایی انگلیس جزئیات سیستم دفاع هوایی جدید این كشور را اعلام كرد.

پروژه طراحی و ساخت موشك Sea Ceptor پس از پنج سال كار و با بودجه 483 میلیون پوندی به ثمر رسید. از این موشك در ناوچه جنگی مدل 23 نیروی دریایی انگلیس استفاده می شود.

موشك Sea Ceptor قابلیت پوشش منطقه ای به وسعت 500 مایل مربع در خشكی و دریا را دارد و سرعت آن سه برابر سرعت صوت اعلام شده است.

این موشك برای ناوچه مدل 23 طراحی شده است، اما به گفته مسوولان وزارت دفاع قابلیت تطبیق و نصب روی دیگر ناوهای جنگی را دارد.

مقامات انگلیسی دستاورد جدید در طراحی موشك Sea Ceptor را یك اقدام دفاعی و تجهیز نیروی دریایی برای مقابله با تهیدات موشكی عنوان كرده اند.




نوع مطلب :
برچسب ها :

ارسال شده در تاریخ : یکشنبه 12 شهریور 1391 :: توسط : امیرمحمد تابش مهر

کل شکارهای هواپیماهای اف14 در طول 8 سال جنگ: 149 فروند انواع هواپیماهای عراقی

- در طول جنگ هشت ساله، جمعا پنج فروند اف14 سرنگون شدند که عراق تعداد آنها را 11 فروند اعلام کرده است.

- سه فروند اف14 توسط پدافند خارک به اشتباه هدف قرار گرفتند که دو فروند سقوط کردند و متاسفانه خلبانان شهید شدند.

- در طول جنگ در مجموع تعداد 12 تا 15 فروند میگ-25 در نبردهای هوایی یا توسط پدافند زمینی سرنگون شدند، که گمان می رود دستکم تعداد 8 فروند از آنها توسط تامکتها شکار شده باشند :

11 فروند MiG-25R

2 فروند MiG-25BM

2 فروند MiG-25PD



رکوردهای جاودان تامکتهای ایرانی

- دوربردترین شکار هوایی جهان توسط تامکت ایرانی و به وسیلة موشک فونیکس به خلبانی امیر اصلانی: هدف قرار دادن میراژ عراقی از فاصله 150 کیلومتری

- بی نظیرترین شکار هوایی جهان با سرنگونی 4 فروند میگ-23 عراقی در یک پرواز و توسط یک تامکت و به وسیلۀ تنها یک موشک فونیکس به خلبانی سرگرد فرح آور که عراق 3 فروند را تایید کرده است.

- شکار 19 هواپیمای عراقی تنها در ماه اول جنگ

- شکار 3 فروند میگ-23 توسط یک تامکت در یک پرواز در ماه اول جنگ

- شکار 4 فروند MiG-23MLA در یک روز و توسط یک تامکت در عملیات سلطان توسط صدقی در 7 آبان 59

- شکار 3 میراژ اف1 عراقی در یک روز توسط یک تامکت در 12 آذر60

- شکار 3 میراژ و یک میگ-23 عراقی در یک روز توسط یک تامکت به خلبانی شهرام رستمی در 30 مهر 60

- شکار 2 فروند MiG-23MF در یک روز توسط یک تامکت و تنها به ضرب یک موشک فونیکس

- شکار 2 میگ-23 و یک میگ-21 در یک روز و توسط یک تامکت به خلبانی خسروداد در 30 آبان 61

- شکار 2 میگ و یک سوخو در یک روز و توسط یک تامکت به وسیلة موشک فونیکس

- شکار 2 میراژ اف 1 در یک روز و توسط یک تامکت به خلبانی جمشید افشار در 15 مهر 65

- شکار 4 میراژ اف1 در یک روز و توسط یک تامکت به وسیلة 2 تیر فونیکس و AIM-7 و AIM-9 در 29 بهمن 65

- شکار 3 میراژ اف1 در یک روز و توسط یک تامکت به خلبانی امیراصلانی در یکم اسفند 65

- شکار 3 میراژ اف1 عراقی در یک روز و توسط یک تامکت به خلبانی قیاسی در 20 بهمن 66 .

- شکار 10 فروند هواپیماهای پیشرفته میراژ اف1 توسط تامکتهایی که گفته می شد دیگر کارایی ندارند در فاصلة 20 بهمن تا 6 اسفند 66

تکخالهای خلبان اف-14 تامکت :

زندی 8 فروند

شهرام رستمی 6 فروند

صدقی 5 فروند

فرح آور 4 فروند

جمشید افشار 4 فروند

عظیمی 4 فروند

امیراصلانی 4 فروند

قیاسی 3 فروند

افخمی 3 فروند

خسروداد 3 فروند

شهید آل آقا 2 فروند

رهان آورد 2 فروند

اسماعیلی 2 فروند

مالیج 2 فروند

شهید آزاد 2 فروند

مرحوم تیمسار حذین 1 فروند

فرهاد دهقان 1 فروند

اخباری 1 فروند

نقدی 1 فروند

عطایی 1 فروند

ذوقی 1 فروند

هاشمی 1 فروند

شهید اصل داوطلب 1 فروند

هداوند 1 فروند



اما در مجله فرانسوی Fuerza-Aerea آمار دیگری در مورد تامکت نوشته شده است که به شرح زیر مشاهده می فرمائید. در این مجله کل آمار پرنده های سرنگون شده عراقی توسط تامکتهای ایرانی برابر 197 فروند است که البته گمان می رود این تعداد شامل پیروزیهای هوایی ثبت نشده یا تایید نشده هم باشد:

27 فروند میگ-21

58 فروند میگ-23

12 فروند میگ-25

3 فروند میگ-27

11 فروند سوخو-20

13 فروند سوخو-22

1 فروند میراژ-5 (متعلق به نیروی هوایی مصر)

44 فروند میراژ اف-1

2 فروند سوپر اتاندارد (متعلق به نیروی دریایی فرانسه و در اجاره نیروی هوایی عراق)

4 فروند توپولوف-22

2 فروند بمب افکن اچ6 دی (نوع چینی بمب افکن توپولف-16)

3 فروند بالگرد

1 موشک اگزوست و 2 موشک کرم ابریشم سی 601

15 فروند پرنده که نوع آنها تاکنون معلوم نگشته اند.



سرتیپ خلبان ابوالفضل هوشیار یکی از خوشنامترین خلبانان تامکت در تمام طول خدمتشان بودند و ضمن انجام ماموریتهای رزمی بسیار در طول ایام سخت جنگ(برای تامکتها و خدمه آنها سخت تر) خلبانان زیادی را نیز تربیت نمودند. بسیاری از خلبانان فعلی تامکت به این می بالند که پروازهای آموزشی خود را در خدمت ایشان بوده اند. سرتیپ هوشیار در تاریخ های دی ماه 1359 و مرداد ماه 1371 دو حادثه (هر دو با یک هواپیما) حین سوختگیری هوایی داشته اند که در هر دو بار به رغم صدمات بسیار و آتش سوزی (1371) موفق شدند هواپیما را سالم فرود آورند.



سرتیپ خلبان محمدرضا عطایی در تاریخ 22 شهریور 1359 (9 روز قبل از آغاز نبرد 8 ساله) یک فروند میگ-23 عراقی را در نوار مرزی استان ایلام با موشک فونیکس سرنگون نمود(اولین شکار موشک فونیکس در شرایط رزمی). وی بعدها فرمانده پایگاه هشتم شکاری گردید.



سرتیپ خلبان شهرام رستمی اولین شکارچی میگ-25 به وسیلۀ تامکت در جهان می باشد. وی در حالی که فرماندهی پایگاه هشتم شکاری اصفهان را عهده دار بود در تاریخ 11 آذر 1361 یک فروند فاکسبت شناسایی عراقی (MiG-25R) را در ناحیه شمالی خلیج فارس در جریان یک گشت هوایی جنگی با موشک فونیکس سرنگون نمودند.

منبع

http://www.centralclubs.com/topic-t8552-156.html




نوع مطلب :
برچسب ها :

ارسال شده در تاریخ : یکشنبه 12 شهریور 1391 :: توسط : امیرمحمد تابش مهر




  در این بخش می خواهیم به معرفی سیستم های ترمز هواپیما که در پروسه فرود به انواع و نحو های مختلف مورد استفاده قرار داده می شوند بپردازیم.

نوع اول: ترمز های دیسکی


این نوع ترمز ها در ارابه فرود قرار دارند و برای ترمز و ایستادن چرخ های هواپیما پس از لمس و قرار گرفتن چرخ ها برروی زمین در پروسه لندینگ استفاده می گردند. این گونه ترمز ها به دو نحو هیدرولیکی و بادی مورد استفاده قرار می گیرند.

در اغلب هواپیماهای مدرن آن ها به وسیله فشار دادن بخش های بالای پدال های rudder فعال می گردند. در تصویر زیر نمونه ای از این پدال ها مشاهده می گردد.



در عوض در برخی از هواپیماهای قدیمی بخش پائینی آن بدین منظور مورد استفاده قرار می گرفته است.


همچنین در برخی هواپیماها اهرمی این وظیفه را به عهده دارد. اغلب هواپیماها قادر به استفاده از ترمز دیفرانسیلی می باشند.



نوع دوم: معکوس کننده رانش - Thrust reversers


در این نوع ترمز گیری پس از فرود و لمس زمین باند توسط چرخ های هواپیما که اصطلاحا" touch گفته می شود خلبان با آوردن عقب تراتل ها و معکوس کردن رانش موتور ها اقدام به ترمز گیری و کاهش سرعت هواپیما می کند که بنابر مصالح ایمنی استفاده از این روش در کنار ساختمان های فرودگاهی و یا هنگامی که خودرو های هندلینگ در کنار هواپیما می باشند ممنوع می باشد.


نوع سوم: Air brakes-ترمز های هوائی


این نوع ترمز نیز عموما" به هنگام فرود انجام می پذیرد اما گاها" در هنگام پرواز نیز جهت کاهش سرعت هواپیما مورد استفاده قرار می گیرد که شرایط مناسب خود را خواهان است. اما معمولا" در هنگام فرود از اهرم اسپیلر که در کنار تراتل ها قرار دارد به حالت مسلح یا armed قرار بگیرد به هنگام برخورد چرخ ها با سطح باند به نحوی که در شکل می بینید وارد عمل شده و باعث افزایش نیروی drag و کاهش سرعت هواپیما می گردد . در اکثر هواپیماها ترمز های هوائی برروی سطوح بال قرار دارند اما در هواپیماهایی همچون BAE146 در انتهای دم هواپیما قرار دارند.







نوع چهارم : drogue parachutes


این نوع از ترمز گیری عموما" در هواپیماهای نظامی و یا شاتل های فضایی مورد استفاده قرار می گیرد. و اساس آن استفاده از چتر در پشت پرنده و باز کردن آن برای کاهش سرعت می باشد. البته در مواردی از هواپیماهای غیرنظامی همچون tu-134 و tu-144 نیز مورد استفاده قرار گرفته است.

Aerocenter.ir




نوع مطلب :
برچسب ها :

ارسال شده در تاریخ : شنبه 11 شهریور 1391 :: توسط : امیرمحمد تابش مهر

موشک سجیل به دلیل سامانه پرتاب متحرک با قابلیت حمل موشک آماده پرتاب، اولین موشک دور برد سوخت جامد ایران و خط شکن موشکهای ایرانی بشمار میرود.

 
پس از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی و آغاز تحریمها، با توجه به نیاز کشور در ارتقاء سطح فناوریهای تسلیحاتی، ایجاد توان دفاعی موشكی در دستور کار قرار گرفت.


از اواخر دهه 70، با تأسیس سازمان هوافضا در وزارت دفاع، تلاشها در این زمینه طی دو مرحله شامل طرحریزی برای ساخت موشك سوخت مایع و موشك سوخت جامد آغاز شد.

ابتدا مطالعه و تحقیق در زمینه ساخت موشک سوخت مایع شروع و بسترسازی برای تولید آن فراهم آمد كه نتیجه اولیه تحقیقات راهاندازی خط تولید موشكهای زمین به زمین سوخت مایع بود.

صنایع هوافضای ایران در ده سال گذشته به توسعه و ساخت موشك سوخت مایع شهاب2، 3 و موشكهای قدر پرداخت. در موازات این تلاشها، نتیجه تلاشهای چندین ساله ساخت موشك سوخت جامد سجیل نیز به ثمر نشست و ایران توانست با اقتدار كامل سجیل را به یگان موشكی خود اضافه كند.

ویژگیهای سجیل

سجیل موشکی دو مرحلهای است که با موتورهای سوخت جامد کار میکند. موتورهای مراحل اول و دوم تا اندازهای باهم تفاوت دارند و طول موتور مرحله دوم از مرحله اول کوتاهتر است.


 
اهمیت جایگزین کردن سوخت جامد به جای سوخت مایع، زمانی مشخص میشود که بدانیم از 26 متر طول موشكهای قبلی حدود 23 متر را سوخت مایع تشكیل میداد اما استفاده از سوخت جامد حجم سوخت در سجیل را به یك هشتم، یک دهم و یك دوازدهم كاهش داده است.

موشک سجیل در دو نمونه با عناوین سجیل 1 و سجیل 2 به تولید انبوه رسیده، سجیل2 از نوع موشکهای دو مرحلهای بوده و پس از اتمام سوخت در مرحله اول، قسمت بار اضافه از بدنه موشک جدا شده و مرحله دوم روشن میشود.

این موشک بالستیک با خروج از جو با سرعتی حدود 10 تا 12 ماخ -حدود 3400 تا 4080 متر بر ثانیه- به سوی هدف حرکت میکند.

موشک سجیل دارای 2000 کیلومتر برد، 23623 کیلوگرم وزن، 17.57متر طول، 1.25 متر قطر و سر جنگی به جرم 500 کیلوگرم است.

این موشک در زمان 835 ثانیه - حدود 13 دقیقه و 55 ثانیه- به بیشینه برد خود میرسد.

دقت بسیار بالای سجیل ناشی از بکارگیری سامانههای دقیق هدفگیری ناوبری و هدایت است.

سجیل دایرهای به شعاع 250 تا 300 متر را در جو به وجود آورده و در برخورد با هدف از سرعت، دقت بالا، و عملكردی منحصر به فرد در سیستم ناوبری برخوردار است.


خصوصیات بارز سجیل


 
سجیل به دلیل سامانه پرتاب متحرک با قابلیت حمل موشک آماده پرتاب، اولین موشک دوربرد سوخت جامد ایران بوده و خط شکن موشکهای ایرانی بشمار میرود.


خصوصیت بارز موشك سجیل نسبت «تراست به وزن» بالای آن است و این به این معنی است که به ازای یك نیروی پیشران معین، وزن كمتری را به سازه موشك تحمیل میكند.

این موشک به دلیل استفاده از سوخت جامد میتواند تنها ظرف چند دقیقه آماده شلیک شده و پس از پرتاب، لانچر(پرتابگر) به سرعت از منطقه خارج شود که این خصوصیت احتمال نابودی موشک قبل از پرتاب را کاهش میدهد.

فناوری سوخت جامد مرکب علاوه بر ویژگیهای رانشی مناسب، عمر انبارداری بالایی را برای این موشک ایجاد کرده است.

بهینهسازی سکوی پرتاب و سیستم نشانهروی سرعت عمل این موشک را نیز به نحو چشمگیری افزایش داد.


قدرت تخریب بسیار بالا، هدفگیری دقیق، کوتاه بودن زمان مورد نیاز برای استقرار، سرعت عمل بالا در پرتاب و خروج از محل پرتاب، مدت زمان بالای نگهداری موشک، از ویژگیهای سجیل 2 است .

شتاب بسیار بالای سجیل، ردگیری این موشک را برای دشمن در فازهای اولیه پرتاب بسیار پایین آورده و عملاً توان انهدام سجیل را برای تمام سامانههای دفاع هوایی موجود در طول پرواز ناممکن ساخته است.

سجیل با یك سیستم هدایتگر در مرحله دوم و یك سیستم كلاهكی ورود مجدد به جو بوده که از تمام جهات دارای زاویه پرتاب است.

سیستم ناوبری جدید و سنسورهای بسیار پیچیده در این موشک باعث افزایش ضریب دقت آن شده و ردیابی سجیل را برای رادارهای پیشرفته دنیا بسیار مشكل کرده است.

اهمیت و روند ساخت سجیل

سجیل موشک سجیل که در نیمه دوم دهه سال 80 معرفی شد از دید بسیاری کارشناسان نظامی به عنوان برترین موشک بالستیک ایرانی نام گرفت که اذعان کارشناسان دشمن در نبود مشابه خارجی موشک سجیل گواهی بر این ادعا است. با قابلیت پرتاب از زوایای مختلف بعنوان یك موشك چند مرحلهای، صنایع موشكی كشور را در مرحله جدیدی قرار داده است.

پروژه عاشورا درجهت تقویت توان دفاعی کشور، تولید موشك سجیل2 را متكی بر دانش بومی به دنبال کرد و دیری نپایید که متخصصین ایرانی به این مهم دست یافتند.

پرتاب موفقیت آمیز سجیل 2، اصابت دقیق به هدف از قبل تعیین شده، علاوه بر نمایش سرعت عمل یگانهای موشکی، دقت بسیار بالای هدفگیری این موشک را نشان داد و بدین ترتیب قدرت موشکی ایران کاملاً تثبیت شد.

به جرأت میتوان گفت که تولید موشک سجیل 2 خط بطلانی بر تحریم گسترده علیه ایران و سند زندهای از مقاومت و خلاقیت رزمندگان دیروز است که امروز در جایگاه متخصصان داخلی صنعت دفاعی موفقیتهای دیگری را برای ملت ایران به ارمغان آوردهاند.

گردآورنده: مرضیه ارجمندی
منبع:
خبرنگار دفاعی - امنیتی باشگاه خبرنگاران




نوع مطلب :
برچسب ها :

ارسال شده در تاریخ : شنبه 11 شهریور 1391 :: توسط : امیرمحمد تابش مهر

انسان ها عنصر اصلی در جنگ زمینی هستند که با تجهیزاتی از یک کارد و سرنیزه گرفته تا سلاح های صوتی و لیزری با هم درگیر می شوند. هر چند سابقه سال های دفاع مقدس در کشورمان اثبات کرده که ایمان و اراده نیروهای زمینی بسیار مهمتر از کیفیت و کمیت تجهیزات آنها است اما واقعیت این است که هر چه سربازان مجهزتر باشند، روند و نتیجه بهتری در میدان نبرد رقم خواهد خورد.

از این رو در این گزارش به معرفی اجمالی و مرور جدیدترین تجهیزات بومی که در اختیار نیروهای زمینی کشورمان قرار دارد، می پردازیم تا وضعیت تسلیحات و تجهیزات آنها در عرصه نبردهای مدرن روشن تر شود.

تجهیزات رزمندگان زمینی در گذشته شامل سلاح انفرادی، نارنجک دستی و سرنیزه، ماسک شیمیایی، قمقمه آب، کلاهخود و لباس و پوتین معمولی، سلاح های نیمه سنگین شامل تیربار و آر-پی-جی و بعضاً تک تیرانداز و به ندرت دوش پرتاب های سطح به هوا و ضد زره بوده است.


رزمندگان اسلام در دفاع مقدس

در سال های دفاع مقدس بیسیم و دوربین برای همه سربازان موجود نبود، تعداد سلاح های نیمه سنگین به نسبت نفرات هر واحد رزمی، درصد مناسبی را شکل نمی داد و تسلیحات ضدزره هدایت شونده قابل حمل توسط نفر نیز به هیچ وجه کافی نبوده و از نظر وسائل حمل و نقلِ تعداد نفرات کم، نیز تنها موتورسیکلت آن هم نه به تعداد فراوان در جبهه ها موجود بود.

با پایان جنگ تحمیلی، تجربه گرانبهای آن سال ها و عمق بینش فرماندهان به نیازهای تسلیحاتی برای بهبود توانمندی رزمی، آغازگر تلاش های فراوانی در زمینه های مختلف تسلیحات و تجهیزات بود تا شمشیر رزمندگان تیزتر شود.

حاصل این تلاش ها تولید انواع ادوات مخابراتی، سلاح، پوشش های حفاظتی، تجهیزات اپتیکی و حرارتی و حتی وسائل نقلیه کوچک جدید است.

در زمینه مخابراتی کلاه های دارای میکروفون، بیسیم های دیجیتال انفرادی با رمز کننده و قابلیت جنگ الکترونیک، بیسیم زیرآبی برای غواصان از جمله تجهیزات در اختیار رزمندگان است. همچنین دیده بان های مسلح پدافند نیز به تجهیزات پیشرفته ای برای ردیابی هواگردهای دشمن و ارسال بیدرنگ اطلاعات به مراکز فرماندهی منطقه ای تجهیز شده اند که در نوع خود بی نظیر است. انواع گیرنده های مکانیابی جهانی نیز برای کمک به موقعیت یابی در اختیار رزمندگان نیروهای زمینی قرار دارد.

هر چند از بین سلاح های انفرادی جدید ساخته شده در کشور تنها نمونه اس-5.56 که شباهت بسیاری به ام-16 آمریکایی دارد عملیاتی شده اما وضعیت تسلیحات نیمه سنگین به مراتب بهتر است.


سلاح اس-5.56، تک تیرانداز 12.7 میلیمتر در تصویر راست؛ نفر مجهز به دوربین دید در شب در تصویر چپ

تیربارهای با کالیبر 7.62 امروز به تعداد زیاد در اختیار یگان ها قرار دارد. این تیربارها به دوربین های دید در شب و حرارتی نیز مجهز شده اند تا در تاریکی مطلق یا در مه و گرد و غبار نیز کارامد باشند. این سلاح ها با نرخ آتش 650 تا 800 تیر بر دقیقه و برد مؤثر 1500 و برد نهایی تا 4000 متر به خوبی آتش پشتیبانی لازم را ایجاد می کنند.

نارنجک اندازهای خودکار 30 و 40 میلیمتری به ترتیب با برد نهایی 1730 و 2200 متر و نرخ آتش 420 و 300 گلوله بر دقیقه و نمونه نیمه خودکار رولور 40 میلیمتری قابل حمل توسط نفر با برد 365 متر و نرخ آتش 18 گلوله در دقیقه آتش پشتیبانی بی نظیری از نوع انفجاری را برای نیروها فراهم می کنند. دو نوع سنگین تر این نارنجک اندازها بر روی ادوات حمل و نقل هم نصب شده اند.


رولور نارنجک انداز در تصویر راست و نمونه خودکار 40 میلیمتری در تصویر چپ

خمپاره انداز 60 میلیمتری کوماندویی با جرم 6.25 کیلوگرم و برد 800 تا 1050 متر و نرخ آتش 20 شلیک در دقیقه و نوع مستقر شونده 17.5 کیلوگرمی با برد 2550 متر و نرخ آتش 30 گلوله بر دقیقه به عنوان سلاحی با حجم کم و قابل نقل و انتقال، بارانی از گلوله های مرگبار را بر سر دشمن می ریزند.

چند نمونه اسلحه تک تیرانداز جدید با برد بالا در کنار تولید انبوه تک تیرانداز معروف اس-وی-دی امروزه به فهرست تسلیحات سربازان ایرانی اضافه شده است. این تک تیراندازها دارای مشخصات عملکردی بالایی هستند از جمله اس-وی-دی با برد مؤثر 1300 متر و کالیبر 7.62 میلیمتر، نمونه 12.7 میلیمتری با برد تخمینی بیش از 1000 تا 1500 متر و نمونه 20 میلمتری تکتاب دارای برد 2هزار تا 3هزار متر هستند. بعلاوه برای سلاح های قبلی مانند ژ-3 نیز دوربین های هدفگیری دقیق تولید می شود که با نصب روی این سلاح، دقت و برد مؤثر آن را بیش از پیش افزایش می دهد. همه تک تیراندازهای نام برده شده نیز به دوربین های دید در شب و حرارتی قابل تجهیز هستند.


موتورهای چهارچرخ، راکت انداز RPG-29، تک تیرانداز، کلاه کامپوزیتی و تورهای استار در این تصویر مشهود هستند

چند نسل از دوش پرتاب های سطح به هوا مانند میثاق که با سرعت 600 متر بر ثانیه می تواند اهداف هوایی را تا برد 5هزار متر و سقف پرواز 4هزار متر مورد اصابت قرار دهد و دو نسل از موشک سطح به سطح ضد زره مانند صاعقه نیز ساخته شده و در اختیار نیروهای زمینی کشورمان قرار دارد که برد آن هزار متر بوده و قابلیت نفوذ در زره های واکنش دهنده تا 650 میلیمتر را دارد.

راکت انداز کارامد آر-پی-جی-29 نیز امروز در کشور تولید شده و در اختیار رزمندگان زمینی قرار دارد. نوعی سلاح «زاویه زن» هم برای عملیات های خاص تولید شده که به کاربر امکان شلیک به زوایای غیر مستقیم را می دهد.


شلیک موشک سطح به هوای میثاق توسط دیده بان مسلح

در زمینه محافظت از سربازان، کلاه کامپوزیتی ضد گلوله که انواع مختلف آن قابلیت مقاومت در برابر پرتابه هایی با سرعت تا 680 متر بر ثانیه را دارند، انواع پوشش های محافظ ضد گلوله و ضد انفجار برای بدن، پوشش های استتار چند طیفی با قابلیت کاهش اثرات فروسرخ بدن و همچنین ماسک و لباس های جدید برای مقابله با تهاجمات ش.م.ر. به تولید انبوه رسیده است.

چند نمونه تجهیزات هشدار دهنده حملات میکروبی و شیمیایی و داروهای لازم برای مقابله فوری با اثرات این سلاح ها نیز در ایران ساخته شده است. گفتنی است خود لباس سربازان نیز هم از نظر فضا و جای کافی برای تجهیزات اضافی و هم از نظر رنگ و الگوهای استتار دیجیتالی به کار رفته کاملاً جدید هستند.

ساخت انواع چترهای سقوط آزاد و پاراگلایدر مورد استفاده سربازان و همچنین کوله پشتی های جدید مجهز به شارژ کننده تجهیزات برقی و همچنین نوعی با قابلیت ارسال اطلاعات صوتی و تصویری که تولید داخل هستند در اختیار نیروهای زمینی کشورمان قرار داده شده است.


کوله پشتی شارژ کننده تجهیزات(سمت راست) و دارای فرستنده اطلاعات صوتی و تصویری(چپ)

امروزه سربازان زمینی کشورمان به جز دوربین های دوچشمی معمولی از انواع دوربین های حرارتی و دید در شب انفرادی در انواع دستی یا نصب شونده روی کلاه بعلاوه انواع موجود روی تسلیحات برخوردارند. این تجهیزات منجر به افزایش آگاهی سربازان از محیط اطراف در شب، آب و هوای مه آلود و یا گرد و غبار شده و در نتیجه سطح آمادگی رزمی نیروها را در شرایط مختلف به میزان زیادی بهبود داده است. همچنین مسافت یاب های لیزری ساخت داخل نیز برای کمک به هدفگیری و شناسایی دقیقتر مواضع و ادوات دشمن در اختیار نیروها قرار دارد.

موتورسیکلت های چهارچرخه که پیشتر به آن پرداخته بودیم امروزه به تعداد زیاد در اختیار واحدهای مختلف ارتش و سپاه در سراسر کشور قرار دارد. این وسیله دارای مزیت های حرکتی زیادی بوده و قابلیت نصب انواع تسلیحات و تجهیزات پشتیبانی را دارد. همچنین چند نوع خودروی پرتحرک زمینی شامل رمل نورد سمندر، یک نوع خودروی تاکتیکی کوچک مجهز به تیربار چندلوله چرخان ملقب به اشداء و یک خودروی سبک 44 فوق سبک به نام رنجر نیز در جهاد خودکفایی نزاجا ساخته شده است. تیربار 6 لوله چرخان نصب شده روی این خودرو دارای کالیبر 7.62 میلیمتر، برد مؤثر بیش از 1000 متر و نواخت تیر استثنایی بیش از 4000 تیر بر دقیقه است.


از راست به چپ خودروهای تاکتیکی سمندر، رنجر و اشداء

این خودروها که ظرفیت 2 تا 3 نفر را دارند برای کاربردهای خاصی ساخته شده اند. سمندر که قابلیت نصب تیربارهای 7.62 تک لول و چرخان و تیربار 12.7 میلیمتری دشکا را دارد با اتکا به سامانه تعلیق خاص، تایرهای پهن و فاصله زیاد محورها و چرخ ها برای حرکت های سریع و مانور بدون از دست دادن تعادل در محیط صحرا و رمل بسیار مناسب است.

خودروی رنجر نیز با توجه به ابعاد کوچک و وزن کم برای انتقال توسط بالگردها و هواپیماهای ترابری کوچک و متوسط مناسب بوده تا با اتکا به تحرک بالای خود و آتش ناشی از شلیک بیش از 4هزار گلوله بر دقیقه پشتیبانی کاملاً موثری را از نیروهای پیاده به عمل آورد.

جایروپلین دو نفره و نمونه هایی از کایت موتوردار و پاراموتور(پاراگلایدر موتوردار) نیز برای گشت زنی و انتقال هوایی یک یا دو نفر نیرو ساخته شده است که در بین آنها جایروپلین به دلیل قابلیت بلند شدن از مسافت های کوتاه، برد و سقف پرواز مناسب، بیشتر می تواند مفید باشد.


جایروپلین دو نفره در اختیار ناجا

البته لازم به ذکر است برای نیروهای ویژه دریایی نیز زیردریایی های یک و دو نفره، هواناو کوچک، قایق های دو نفره و موتورهای زیرآبی برای غواصان ساخته شده تا در عملیات های آبی-خاکی برای انتقال امن و آسان تر نیروها به کار روند.


برخی از تجهیزات انتقال دریایی از بالا به پائین، موتور دریایی، هواناو و زیرسطحی

پهپادهای کوچک و ربات های زمینی که نمونه های مختلف آنها در کشور ساخته شده از جمله وسائلی است که می تواند به فهرست تجهیزات نیروهای پیاده کشور افزوده شود. این پهپادها که شامل نمونه های دست پرتاب بال ثابت، بالگردهای کوچک و متوسط هستند در درجه اول برای شناسایی موقعیت دشمن که اصل مهمی در طراحی عملیات نظامی در تهاجم و دفاع است مفید خواهند بود. ربات های زمینی نیز برای شناسایی موانع کارگذاشته شده توسط دشمن یا هشدار خطرات شیمیایی و بیولوژیک علاوه بر کار شناسایی و جاسوسی طولانی مدت از فواصل بسیار نزدیک دشمن قابل بکارگیری هستند.

تجهیزات جدیدی نیز در کشورهای پیشرفته دنیا برای کمک به سربازان ساخته شده است که با توجه به توانمندی بالای متخصصان و صنایع داخلی ایران طراحی و تولید آنها دور از دسترس نخواهد بود. از آن جمله می توان به نمایشگرهای پیشرفته برای هر سرباز که موقعیت نیروهای خودی و دشمن را به همراه نقشه نمایش می دهد، دوربین های کوچک مستقر روی سلاح و کلاه با قابلیت به اشتراک گذاری اطلاعات با سایر سربازان و فرمانده، نمایشگر نصب شده روی کلاه، ربات های پوشیدنی که برای ایجاد قابلیت حمل بارهای سنگین و کمک به حرکت در محیط های مختلف طراحی شده اند، پوتین هایی با قابلیت ذخیره انرژی و راحتی حرکت اشاره کرد.

در کشورمان ایران نیز ضمن در نظر داشتن توانمندی های اعجاب آور متخصصان و صنعتگران در تولید تجهیزات مورد نیاز با یکپارچه سازی برنامه های مختلف به روز رسانی تجهیزات سربازان و سرمایه گذاری بیشتر که برای انبوه نیروهای پیاده کشورمان قطعاً توجیه اقتصادی نیز خواهد داشت می توان روند تبدیل همه واحدهای نیروهای زمینی کشور را به سربازان حرفه ای تسهیل و تسریع کرد.

منبع: گروه دفاع و امنیت مشرق




نوع مطلب :
برچسب ها :

ارسال شده در تاریخ : شنبه 11 شهریور 1391 :: توسط : امیرمحمد تابش مهر

آمریکا کارنامه سیاهی در احترام به اولین حق طبیعی هر انسان، «زیستن»، دارد. با اطلاع از انجام جنایاتی در قالب آزمایشهای مختلف و بر اساس مانیفست این نظام شیطان مدار ارتکاب هر گونه جنایت و ظلم و تعدی نسبت به وجود نوع «انسان» در مسیر بسط قدرت تسلیحاتی این نظام مورد تایید سردمداران آن است.

گروه گزارش های ویژه مشرق: در این گزارش به فهرست کوتاهی از جنایات ضد بشری و ضد انسانی نظام آمریکا اشاره میشود. نظامی که در ورای دم زدن از حقوق بشر کارنامه سیاهی در احترام به اولین حق طبیعی هر انسان، «زیستن»، دارد. با اطلاع از ارتکاب چنین آزمایشهایی به نظر میرسد که بر اساس مانیفست شیطانی این نظام شیطان مدار هر گونه جنایت و ظلم و تعدی نسبت به وجود نوع «انسان» در مسیر بسط قدرت نظامی و تسلیحاتی این نظام آزاد بوده و مورد تایید سردمداران چپاول گر آن است.



برای دیدن سایز بزرگ روی عکس کلیک کنید

نام: 01.jpg
مشاهده: 1
حجم: 11.0 کیلو بایت

1- آزمایشهای مربوط به کنترل ذهن
در برنامه کنترل ذهن و پروژه موسوم به MKULTRA، سازمان سیا در بخشی از آزمایشها از مواد روان گردان استفاده کرد. هدف کلی این پروژه دست یابی به روشهایی برای تحت تاثیر قرار دادن، کنترل و استخراج اطلاعات از ذهن افراد بود. برای انجام برخی از این آزمایشها دکتر کامرون (Donald Ewen Cameron) که از همکاران سیا بود؛ از بین بیماران پذیرفته شده در کلینیکش استفاده کرد. این بیماران اکثرا به دلیل افسردگی و اضطراب به کلینیک او مراجعه کرده بودند. درمانی که برای انها در نظر گرفته شد بخشی از پروژه سیا بود که زندگی طبیعی آنها را دگرکون کرد.

در طی سالهای ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۴ دکتر کامرون به آزمایش شوک الکتریکی ۳۰ تا ۴۰ برابر مقادیر استاندارد بر روی این بیماران پرداخت. او از داروهایی استفاده کرد که بیماران را برای ماهها به کما میبرد. بیماران بسیاری در اثر این آزمایشها توانایی تکلم و حافظه خود را از دست داده، هویت و پدر و مادر خود را فراموش میکردند. به جهت سهولت تدابیر امنیتی برخی از این آزمایشها بر روی کودکان انجام میشد که تا تجاوزات جنسی نسبت به این کودکان توسعه یافته بوده است.



کامرون، شوک الکتریکی ۳۰ تا ۴۰ برابر مقادیر استاندارد را بر روی بیماران آزمایش می کرد.

2- آزمایش گاز خردل بر روی سربازان در اتاقهای گاز
با شروع مطالعات بر روی تسلیحات بیولوژیک و شیمیایی در دهه چهل میلادی، ارتش آمریکا برای سنجش کارایی این تسلیحات و به منظور آمادگی در مقابله با حملاتی از این نوع آزمایشهایی را بر روی سربازان خود انجام داد. سربازان در حالی که هیچ اطلاعای از موضوع نداشتند تحت تاثیر گاز خردل و دیگر عوامل شیمیایی قرار گرفتند. برای آزمایش کارایی ماسکها و لباسهای ضد گاز، سربازان را پس از پوشیدن و نصب لوازم مربوطه در اتاقهای گاز در بسته زندانی کرده و عوامل شیمیایی را رها کردند. برخی از این عوامل به راحتی از لباسها عبور کرده و پوست را میسوزاندند. تاولهای دردناک و التهابات پوستی شدید از نتایج تماس این عوامل با پوست بود. در صورت استنشاق ریه سربازان شدیدا ملتهب شده و تنفس برای آنها غیر ممکن میشد. گزارشهایی موجود است که نشان میدهد علاوه بر سربازان از بیماران بستری شده در بیمارستانهای مختلف ارتش نیز به عنوان مدل آزمایشگاهی برای آزمایش مواد شیمیایی و بیولوژیک استفاده شده است.




3- بمباران شیمیایی مردم
برای بررسی چگونگی مدیریت حملههای احتمالی شیمیایی و بیولوژیک، ارتش با کمک سیا و دولت اقدام به رهاسازی برخی از عوامل شیمیایی بر روی شهرهای آمریکا کرد تا به عنوان مدلی برای مقابله با حملههای احتمالی استفاده کند. عوامل سیا در شهر Tampa Bay عامل سیاه سرفه را انتشار دادند که منجر به همه گیری شد و ۱۲ نفر جان خود را از دست دادند. در آزمایشی دیگر نیروی دریایی شهر سانفرانسیسکو را با عوامل بیماری زای باکتریایی آلوده کرد که در نتیجه بسیاری از مردم به پنومونی دچار شدند. ارتش در آوون پارک، ساوانا و چند جای دیگر میلیونها پشه حامل ویروسهای تب زرد و تب دانگو را رها کرد که موجب بیماریهای فراوانی از جمله تیفوئید، تبهای مختلف، مشکلات تنفسی و تولد نوزادان مرده شد. عوامل ارتش تحت عنوان گروههای بهداشتی به منطقه اعزام شدند و به جای کمک رسانی بهداشتی واقعی به بررسی نتایج آزمایش پرداخته و از درمان مردم جلوگیری کردند.




4- آلوده سازی گوآتمالا
در دهه ۴۰ آمریکا اقدام به آزمایش کارایی پنی سیلین برای مقابله با سیفلیس بر روی شهروندان گوآتمالایی کرد. ابتدا از طریق رسوخ دادن فاحشههای آلوده به این بیماری در بین مردم، افراد بیاطلاع و برخی بیماران بستری در کلینیکهای روانی و سربازان آلوده شدند. اما انتشار بیماری با این روش به حدی نرسید که مورد نظر تحقیقات بود. در نتیجه روش آلوده سازی مستقیم انتخاب شد که طی آن باکتریهای سیفلیس بر روی بدن و صورت مردان پاشیده میشد.
در تعدادی از آلوده سازیها باکتری از میان مهرهها به مایع نخاعی افراد تزریق شد. پس از آلوده سازی جمعیت مورد نظر، بررسی روشهای درمانی شروع شد. اما عدهای از افراد آلوده شده بدون درمان رها شدند. در اکتبر ۲۰۱۰ هیلاری کلینتون از بابت انجام این ازمایشها توسط آمریکا عذرخواهی کرد و اعلام کرد بررسیهایی برای یافتن افرادی که احتملا آلوده شده و بدون درمان رها شدهاند شروع خواهد شد!




هیلاری کلینتون پس از 60 سال معذرت خواهی کرد!

5- بررسی اثرات بمب اتمی بر روی انسان
در طی پروژه منهتن که منجر به ساخت و آزمایش اولین بمب اتمی شد، اثرات مواد رادیو اکتیو از طریق تزریق پلوتونیوم به تعدادی از بیماران بیمارستانهای ارتش و بیمارستان شیکاگو بررسی شد. این بیماران از موضوع بیاطلاع بوده و آزمایش کاملا به صورت سری انجام شد. در پروژهای موسوم به Oak Ridge این آزمایشها بر روی تعدادی از سربازان نیز انجام شد. اکثر این افراد در اثر صدمات ناشی از تزریق پلوتونیوم عمر کوتاهی داشته و جان خود را از دست دادند. در ماساچوست دکتر سوئیت (William Sweet) مامور تکرار آزمایش با استفاده از اورانیوم شد. او در سال ۱۹۴۷ بودجهای از طرف پروژه منهتن در اختیار داشت و به بررسی آثار تزریق اورانیوم به بیماران پرداخت.



6- تزریق عامل شیمیایی نارجی (دیوکسیدین) به زندانیان
عامل نارنجی یکی از خطرناکترین مواد شیمیایی در تسلیحات نامتعارف است که آمریکاییها از آن در جنگ ویتنام استفاده کردند. به تصویر کشیدن اثرات این ماده بر روی انسان و همچنین نوزادان متولد شده از زنان در معرض قرار گرفته دشوار است. کمپانی Dow Chemical بعد از دریافت بودجهای برای تولید این عامل با ارتش آمریکا در مورد آزمایش آن بر روی انسان همکاری کرد. دکتر کلیگمن (Dr. Albert Kligman) در یک سری آزمایش دیوکسیدین که ماده اصلی این عامل است را به بدن زندانیان تزریق و اثرات آن را مطالعه کرد. بدیهی است با دیدن تصاویر مربوط به ویتنامیهایی که تحت تاثیر این ماده بودهاند آشکار خواهد بود که تزریق این ماده خطرناک به بدن زندانیان چه بلایی بر سر آنها آورده است.




تاثیر عامل نارنجی بر بدن یک سرباز ویتنامی

7- عملیات پیپر کلیپ Paper Clip
طی این عملیات که بعد از جنگ جهانی دوم انجام گرفت ارتش آمریکا محققین درگیر در آزمایشهای مرتبط با ساخت بمبهای شیمیایی و بیولوژیک و نیز افرادی که در آزمایش بر روی انسان زنده تبحر پیدا کرده بودند را از اروپا به آمریکا منتقل کرده و ضمن حمایت از آنها با اعطای هویتهای جعلی از آنها در آزمایشگاههای خود برای توسعه تسلیحات نامتعارف استفاده کرد. محققین اروپایی آزمایشهای دهشتناکی مانند پیوند جسمی دو قلوها برای ایجاد یک واحد جسمی، تخریب بافت عصبی افراد بدون بیهوش کردن آنها و مطالعه اثرات انفجار بر این افراد انجام داده بودند که برای ارتش آمریکا بسیار جذاب بود. این محققین با امکانات فراهم شده در ارتش آمریکا به جنایات خود علیه بشریت در خاک آمریکا ادامه دادند.






8- مبتلا کردن مردم پورتوریکو به سرطان
در سال ۱۹۳۱ دکتر رودز (Cornelius Rhoads) با دریافت بودجهای از بنیاد راکفلر مامور شد در مورد سرطان تحقیق کند. او برای این کار مردم پورتوریکو را انتخاب کرد و پس از مبتلا کردن ایشان به سرطان به آزمایشهای خود پرداخت. این آزمایشها دهها مورد مرگ را در پی داشت. او بعدها به عنوان نائب رئیس انجمن سرطان آمریکا انتخاب شد.



نظام ضد بشری از رودز تشکر می کند!


9- آزمایشهای پرتودهی بر روی انسان
در دهه ۶۰ میلادی پنتاگون یک سری آزمایشهای پرتودهی انجام داد. برای این کار مردم فقیر سیاه پوست که به سرطان مبتلا بودند انتخاب شدند. به آنها گفته شده بود که نوعی فرایند درمانی بر روی آنها انجام خواهد شد در حالی که هدف، آزمایش اثرات پرتودهی شدید بر روی بدن انسان بود. با ترفندهای گوناگون از این بیماران رضایت نامههایی اخذ شده بود تا بعدا مشکلی پیش نیاید. به همین شکل دکتر سینگر (Eugene Saenger) از طرف آژانس حمایتی دفاع اتمی بودجهای برای آزمایش پرتو X بر روی انسان دریافت کرد که نتیجه تحقیقات او مرگ حداقل ۲۰ انسان فقیر سیاه پوست بود. پرتوهای مضر تقویت شده بافتهای درونی و پوست این بیماران را تخریب میکرد و آنها را در وضعیت فلاکت باری قرار میداد.




سیاه پوستان انتخاب مناسبی برای آزمایش ها تلقی می شدند


10- پروژه کلیماکس طی آن خانههایی در نیویورک و سانفرانسیسکو ساخته شد تا محل مناسبی برای آزمایش اثرات ماده روان گردان LSD بر روی افراد باشد. برای جذب افراد به این خانهها از فاحشههایی که از سیا حقوق میگرفتند استفاده میشد. به افراد پس از ورود به این خانهها به اجبار انواع مختلف مواد روانگردان به خصوص LSD تزریق میشد. سپس در چند روز آینده از خروج آنها جلوگیری شده و متخصصین حاضر در این خانهها به مطالعه رفتار و اثرات این مواد در افراد میپرداختند. در برخی موارد برای مشاهده حد نهایی اثرات، مقادیر فراوان و غیر معمولی از مواد به افراد که اکثرا نیر از جوانان بودند؛ تزریق میشد.




جوانان پس از ورود به خانه های کلیماکس در اختیار کارشناسان مواد روانگردان قرار می گرفتند

11- گرد و غبار اتمی در اقیانوس آرام
بعد از موفقیت آمریکا در جنایت بزرگ اتمی در هیروشیما و ناکازاکی، سردمداران این کشور شروع به تست صدها بمب هستهای در اقیانوس آرام کردند. این بار خطر قدرت اتمی شوروی بهانه انجام این آزمایشهای هولناک بود. در ۱۹۵۴ در جزایر مارشال یکی از بزرگترین آزمایشهای اتمی انجام شد. وجود این آزمایشها که تا آن زمان به صورت مخفی انجام میشد در اثر وزش باد و انتقال گرد و غبارهای آلوده با ذرات رادیواکتیو به سوی جزایر اطراف آشکار شد و مخفی کاری آمریکا با شکست مواجه گردید.

مردم جزایری که در معرض این غبارات قرار گرفتند به بیماریهای شدیدی دچار شدند که از جمله آنها نقایص مادر زادی بود. در نسلهای بعدی بیماریهایی همچون سرطان غدد تیروئید و تومورهای مختلف در بین مردم این جزایر دیده شد. آمریکا حتی به این جنایت نیز به صورت فرصتی نگاه کرده و پروژه ¼ را که شامل بررسی آثار غبارهای رادیواکتیو بر روی انسان بود را اجرا کرد. همین موضوع موجب مطرح شدن بحثهایی در مورد عمدی بودن ایجاد و هدایت گرد و غبارهای رادیواکتیو به سوی مردم جزایر اقیانوس آرام شد.




اثر پرتوهای رادیواکتیو بر بدن افراد
12- تاسکیگ:

از سال ۱۹۳۲ تا ۱۹۷۲ محققین ۴۰۰ مرد سیاه پوست را در منطقه تاسکیگ آلاباما برای مطالعه مراحل پیشرفت بیماری سیفلیس به باکتری این بیماری آلوده کردند. در حالی که هیچگاه به این افراد در مورد بیماریشان چیزی گفته نشد. به آنها گفته شده بود که به بیماری جعلی «خون بد» دچار هستند و پزشکان در تلاش برای معالجه آنانند. با اینکه در سال ۱۹۷۴ پنی سیلین به عنوان درمان سیفلیس مطرح شد اما باز قربانیان تاسکیگ از این موضوع بیخبر نگه داشته شدند تا مطالعه این بیماری که اثرات طولانی مدتی بر بدن انسان دارد تا ۳۰ سال ادامه داشته باشد. با روشن شدن جوانب این جنایت اعتراضهای شدیدی انجام گرفت تا جایی که کلینتون مجبور به عذرخواهی رسمی از مردم این کشور گردید و گفت متاسف است که دولت «یک پژوهشنژاد پرستانه را ترتیب داده است«



به آنها گفته شده بود که به بیماری جعلی «خون بد» دچار هستند


یقینا در سالهای آینده شاهد اشکار شدن آزمایشهای ضد انسانی و دهشتناک بیشتری بر روی انسان و دیگر موجودات زنده خواهیم بود. آزمایشهایی که قطعا هم اکنون نیز از سوی بزرگترین داعیه دار حقوق بشر در آزمایشگاههای مخفی ارتش آمریکا و یا در قالب برنامههای مختلف بهداشتی بر روی مردم کشورهای فقیر انجام میشود.



منابع و مآخذ برای مطالعات بیشتر:
http://news.bbc.co.uk/2/hi/england/2254664.stm
http://www.apfn.org/apfn/experiment.htm
http://rense.com/general36/history.htmhttp://www.naturalnews.com/019189.htmlhttp://www.torontoalpha.org/index.php?option=com_content&view=article&id=70&It emid=124http://www.heatherwokusch.com/index.php?name=News&file=article&sid=137http://www.mnwelldir.org/docs/history/experiments.htmhttp://www.chemtrails911.com/docs/-%202007/Chemical%20and%20Biological%20Testing%20on%20Human %20beings.htmhttps://www.wsws.org/articles/2002/nov2002/arti-n13.shtmlhttp://www.rense.com/general32/cvvf.htmhttp://www.prisonplanet.com/news_alert_100802_biological.htm




نوع مطلب :
برچسب ها :

ارسال شده در تاریخ : چهارشنبه 25 مرداد 1391 :: توسط : امیرمحمد تابش مهر

یک طراح چینی تانکی با قابلیتهای مختلف و با استفاده از مقدار زیادی آهن آلات ساخته که در آن ابتکارات جالبی به کار گرفته شده است. این تانک دارای حدود 5 تن وزن است.

به گزارش مشرق به نقل از فارس، یک طراح چینی تانکی با قابلیتهای مختلف و با استفاده از مقدار زیادی آهن آلات ساخته که در آن ابتکارات جالبی به کار گرفته شده است. این تانک دارای حدود 5 تن وزن است که تصاویر آن را در زیر مشاهده میکنید.












نوع مطلب :
برچسب ها :

ارسال شده در تاریخ : چهارشنبه 25 مرداد 1391 :: توسط : امیرمحمد تابش مهر

آشنایی با موشک ضدکشتی پنهانکار NSM
هنگامی که نیروی دریایی سلطنتی نروژ برای تجهیز ناوچه های جدید خود بدنبال موشک جدید و مدرنی مطابق با خواسته های خود بود اقدام به بررسی موشک های ضد کشتی موجود در بازار و نمونه های به روز شده انان جهت تامین نیازهای خود کرد اما هیچ یک از موشک های موجود نتوانستند نیازهای تعریف شده نیروی دریایی نروژ را تامین کنند.
به همین دلیل تصمیم گرفته شد که موشکی جدید بر اساس اخرین و جدیدترین فناوری های موجود ساخته شود .موشک ساخته شده چیزی جز موشک ضربتی دریایی NSM نبود.
موشک سطح به سطح NSM ساخت کمپانی نروژی(Kongsberg Defence & Aerospace (KDA است شرکتی که محصول موشکی نام اشنای ان یعنی نخستین موشک ضد کشتی اشیانه یابی فروسرخ غیر فعال پنگوین (Penguin ) دارای شهرتی جهانی است به هر حال قراداد اولیه تولید این موشک در سال 2007 به امضا طرفین رسید.
نام اصلی این موشک در زبان نروژی Nytt sjømålsmissil است که به معنای دقیق کلمه "موشک اماج دریایی" می باشد Naval Srtrike Missile یا NSM نام انگلیسی بود که بعدا برای بازاریابی این موشک برای ان انتخاب شد. NSM تنها موشک ضربتی دقیق برد بلند نسل پنجم در جهان است.این موشک در حال حاضر بوسیله نیروی دریایی نروژ جهت تجهیز ناوچه های مدرن کلاس Fridtjof Nan و همچنین قایق های گشتی Skjold خود انتخاب شده است که با ورود به خدمت کامل این ناوچه ها در اینده ایی نزدیک این شناورهای سطحی به این موشک پیشرفته مجهز خواهند بود
برای دیدن سایز بزرگ روی عکس کلیک کنید

نام: 7na7io0nuhgp2kiwzfg.jpg
مشاهده: 15
حجم: 38.4 کیلو بایت


سیستم فوقالعاده انعطاف پذیری است به گونه ایی که با پرتاب از پلتفرم های متنوع توانایی مقابله با اهداف متنوعی را داراست.

طراحی ماهرانه و همچنین استفاده از مواد کامپوزیت در ساخت بدنه سبب ایجاد قابلیت پنهان کاری (stealth) برای موشک NSM شده است.این موشک با وزن کمی بیشتر از 400 کیلوگرم داری برد حداکثری 185 کیلومتر است.NSM برای اب های ساحلی و همچنین دریای باز (اب های دریاها و اقیانوس ها) ساخته شده است.طراحی ورودی هوای مناسب و همچنین نسبت بالای تراست موشک به وزن ان سبب شده است که موشک از قدرت مانور خوب و مناسبی بهره مند شود .قدرت مانورپذیری بالا واستفاده از حالت sea skimming به همراه انجام مانورهای نامنظم در فاز اخر سبب ناکارامدی سیستمهای دفاع هوایی فعال موجود در شناورها در مقابل چنین موشکی خواهد شد.
فناوری انتخاب هدف سبب شده است که موشک قادر شود تا به صورت مستقل به تشخیص و شناخت اهداف بپردازد و همچنین قادر به تبعیض بین اهداف دریایی و ساحلی باشد.این امر بوسیله ترکیبی از یک جستجوگر تصویربرداری فروسرخ و یک بخش اطلاعات ذخیره شده هدف امکان پذیر شده است.همچنین قادر به هدایت از طریق ناوبری ماهواره ایی(GPS )و همچنین سیستم های ناوبری هدایت داخلی INS و نیز TERCOM می باشد..هدایت ماهواره ایی و همچنین سیستم های ناوبری درونی و فاصله یاب لیزری سبب شده است که این موشک در هر زمانی بداند که در چه مکانی قرار دارد
برای دیدن سایز بزرگ روی عکس کلیک کنید

نام: s9ia2dviv81tqs3d4i.jpg
مشاهده: 15
حجم: 45.9 کیلو بایت

تصویر
پس از پرتاب بوسیله بوستر سوخت جامد موشک به کمک موتور توربوجت TRI-40 که دارای تراست حداکثری 2.5-3.3 کیلونیوتن است با بالاترین سرعت زیرصوت به سمت هدف روانه می شود تا پس از نزدیکی به هدف با کلاهک 125 کیلوگرمی چند منظوره خود کار انهدام هدف را تمام کند.
موشک ضربتی مشترک برای جنگنده ضربتی مشترک :
با تصمیم نروژ در خرید و به خدمت گرفتن جنگنده مدرن F-35 موسوم به صاعقه-2 و جایگزینی کردن انان با جنگنده های F-16 خود وجود سیستم تسلیحاتی جدید برای جنگنده های جدید یک نیاز برای نیروی هوایی سلطنتی نروژ تلقی شد. برای پر شدن چنین خلایی تصمیم گرفته شد که بر مبنای طرح موشک NSM موشکی جدید با قابلیت های لازم برای رفع این نیاز ساخته شود.موشک جدید که موشک ضربتی مشترک (JSM (Joint Strike Missile نام گرفت نمونه ایی چند منظوره از موشک NSM به حساب می امد که حمله به اهداف زمینی جزو یکی از ویژگی های تعریف شده برای ان به شمار می رفت.یک خط ارتباطی دو طرفه برای این موشک تعریف شده است به طوریکه موشک می تواند با اتاق کنترل مرکزی یا دیگر موشک های در هوا در ارتباط باشد.
بر اساس مطالعات انجام گرفته اف-35 قادر به حمل دو موشک JSM در دورن محفظه های داخلی خود است. با توجه به نظر شرکت Kongsberg که موشک NSM تنها موشک ضد کشتی منطبق با جایگاه داخلی جنگنده اف-35 است شرکت لاکهید مارتین و Kongsberg توافقی را برای بازاریابی مشترک نمونه هواپایه موشک NSM امضا کردند و همچنین بر اساس این توافق دو طرف متعهد به یک پارچه سازی موشک JSM با پلت فرم F-35 شدند. در اپریل 2009 شرکت کونگسبرگ قراردادی را برای نخستین فاز ساخت و توسعه موشک JSM امضا کرد که اتمام ان برای یک مدت 18 ماهه برنامه ریزی شده استویژگیهای بهبود یافته برای موشک ضربتی مشترک عبارتند از:
- توانایی حمله به اهداف دریایی و زمینی
- سکوی پرتاب هوایی (اف-35)
- افزایش برد
ساخت در دراز مدت /شروع به تولید در سال 2013

Naval Strike Missile

نوع:موشک سطح به سطح
کشور سازنده:نروژ
سازنده:KDA
استفاده کنندگان:نروژ و لهستان
وزن:400 کیلوگرم
طول:3.95 متر
کلاهک:125 کیلوگرم HE fragmentation
مکانیزم انفجار:فیوز برنامه ریزی
موتور:یک بوستر راکتی سوخت جامد با یک مینی جت TRI-40
ارتفاع پرواز:sea skimming
سرعت:high subsonic
برد:+180 کیلومتر
سیستم های هدایتی:IIR GPS TERCOM INS وtarget database
پلتفرم:کشتی های سطحی و لانچرهای زمینی




نوع مطلب :
برچسب ها :

ارسال شده در تاریخ : چهارشنبه 25 مرداد 1391 :: توسط : امیرمحمد تابش مهر

امروزه موشک های هدایت لیزری «ستار» که به کارگیری آنها روی جنگنده های اف-4 و اف-5 نهاجا اعلام شده، مکمل تسلیحات جنگنده بمب افکن های کشورمان بوده و نیاز به خرید تسلیحات در این رده از خارج کشور را کاملا برطرف کرده اند.

انهدام هدف به صورت دقیق خواسته اصلی از اجرای یک عملیات بمباران هوایی است. در سال های گذشته برای افزایش اطمینان از این موضوع، با چندین هواپیما به یک هدف حمله می شد که هر یک نیز چندین بمب را رها می کردند اما علاوه بر مصرف مهمات زیاد برای یک هدف، هر چه تعداد هواپیماهای درگیر در یک عملیات بیشتر شود، احتمال اصابت ضربات پدافند دشمن بیشتر شده، آمادگی برای اجرای عملیات های بیشتر در گستره وسیع تر کاهش یافته و عمر عملیاتی ناوگان نیز زودتر به پایان می رسد.


همچنین هزینه انهدام یک هدف نیز بالا خواهد بود چه از نظر مهمات مصرفی و چه پشتیبانی های لازمه از هواپیماهای درگیر در عملیات که شامل موارد حمایت هوایی توسط شکاری ها، سوخت رسان ها و تعمیرات می تواند باشد.

استفاده از مهمات هدایت شونده دقیق باعث شد تا ایده "یک مهمات برای یک هدف" شکل بگیرد. منظور ما از مهمات در اینجا شامل دو نوع است: بمب و موشک. روش های هدایت راداری، لیزری، اپتیکی و ماهواره ای از جمله راه های هدفگیری و هدایت دقیق هستند که در این گزارش به معرفی نمونه های هدایت لیزری ساخت کشورمان می پردازیم.

روش پر استفاده در هدایت لیزری مهمات هواپرتاب به این ترتیب است که یک کاربر از طریق یک نشانه گذار، پرتو لیزر را به هدف تابانده و بازتاب این پرتو که به سمت بالا به شکل یک قیف جهت گرفته است توسط جستجوگر(seeker) موجود در سر موشک دریافت شده و بر مبنای تشخیص اختلاف زاویه این پرتو با مسیر موشک، فرامین هدایتی برای تصحیح مسیر آن ارسال می شود تا با حرکت به داخل این قیف مجازی، موشک به طور دقیق، یعنی با خطای کمتر از یک متر به هدف برخورد نماید.

در این روش که هدایت نیمه فعال لیزری نامیده شده نشانه گذار باید تا لحظه برخورد موشک، روی هدف تمرکز داشته باشد. در صورتی که این عمل نشانه گذاری توسط هواپیما اجرا شود، با توجه به محدودیت های مانوری ایجاد شونده برای حفظ دقت نشانه روی، عملاً این هواپیما فلج بوده و احتمال مورد اصابت قرار گرفتن آن زیاد است. البته برای رفع این مشکل نیز راه حل های مختلفی از جمله اصلاح راهکنش(تاکتیک) مورد استفاده وجود دارد که به آن نمی پردازیم.

برای اولین بار بمب های هدایت لیزری در دهه 1960 در آمریکا توسعه داده و در جنگ ویتنام به کار گرفته شد. بعدها موشک های هدایت لیزری نیز ساخته شدند تا قابلیت های این نوع هدایت دقیق با برد و سرعت بیشتر موشک ها ترکیب شود. در واقع هر چند موشک ها گرانتر از بمب ها هستند اما برد بالاتر آنها هواپیمای شلیک کننده را از خطر پدافند دشمن بیشتر مصون داشته و سرعت بالای موشک ها نیز مدت زمان مورد نیاز برای فرایند نگه داشتن پرتو لیزر روی هدف را کاهش می دهد.


دقت بمب هدایت لیزری(GBU-24) در اصابت به هدف


در جنگ تحمیلی 8 ساله عراق علیه کشورمان، نسل اول بمب های هدایت لیزری که پیش از انقلاب خریداری شده بودند مورد استفاده قرار گرفت. البته به دلیل تعداد نچندان زیاد این بمب ها و خطر ایجاد شونده برای هواپیمای نشانه گذار، هم در عملیات های بمباران لیزری تلفاتی بر پیکره نهاجا وارد شده و هم این مهمات نمی توانست به طور گسترده و همه جانبه به کار رود. از طرفی کارایی بالای موشک های هدایت لیزری که در اختیار دشمن بعثی قرار داشت و بعدها انهدام ناوشکن سهند و آسیب دیدن سبلان در درگیری با آمریکا توسط تسلیحات هدایت شونده لیزری نقش این مهمات در نبردهای جدید را بیش از پیش آشکار کرد.

با درک نیاز به این مهمات هدایت دقیق و ارزش بیشتر موشک ها، با زحمات شهید ستاری فرمانده وقت نیروی هوایی ارتش، پروژه عصر67 در این سال در نیروی هوایی ارتش آغاز شد تا نمونه هایی از موشک و بمب هدایت لیزری ساخته شود. از 4 محصول معرفی شده این برنامه 3 نمونه موشک ستار-3/2/1 بوده و یک نمونه که بیشتر شبیه بمب ها است. این موشک ها که به یاد سرلشگر شهید منصور ستاری به این نام خوانده می شوند در حالی ساخته و آزمایش شدند که پیش از آن موشک های هدایت لیزری در کشور موجود نبودند.


برای دیدن سایز بزرگ روی عکس کلیک کنید

نام: 02.jpg
مشاهده: 1
حجم: 85.7 کیلو بایت

موشک ستار-1، اولین محصول پروژه عصر67


موشک ستار-1 نمونه ای با برد کوتاه تا متوسط بوده، از یک بدنه استوانه ای، چهار بال ذوزنقه ای ثابت در میانه طول بدنه و چهار بالک متحرک در انتهای آن برای کنترل موشک از ناحیه دم برخوردار است. اطراف جستجوگر لیزری موجود در در دماغه آن نیز توسط بدنه پوشانده شده. محل اتصال بال ها به بدنه نیز از ضخامت بیشتری نسبت به بقیه سطح بال برخوردار است.

سرعت موشک ستار-1 نامشخص است هر چند که سطح ساده بال نشان دهنده این است که احتمالاً این موشک برای سرعت های مافوق صورت در نظر گرفته نشده یا در صورت مافوق صوت بودن، طراحی بال ساده انجام شده است. پیشران این موشک نیز قاعدتاً باید از نوع سوخت جامد باشد که خروجی(نازل) آن در انتهای بدنه مشهود است. برد دوراستایی این موشک 15 تا 20 کیلومتر عنوان شده است.


برای دیدن سایز بزرگ روی عکس کلیک کنید

نام: 03.jpg
مشاهده: 1
حجم: 68.3 کیلو بایت

شلیک نمونه ای از ستار-1 از جنگنده بمب افکن اف-4ئی فانتوم نهاجا

در نمونه ستار-2، شاهد تغییرات مهمی در پیکربندی موشک هستیم که مهمترین آنها استفاده از بالک های کنترلی در جلوی موشک برای کنترل پیشبال(کانارد) به جای کنترل دم است. کنترل پیشبال برای کاهش نیروی مقاوم یا پسا در پرواز مافوق صوت مفید است. این روش کنترل با توجه به نیاز به گشتاور کم برای تغییر زاویه بالک و طول بازوی گشتاور تولیدی مناسب، دارای سرعت پاسخ بسیار بهتری در برابر فرامین ارسالی از کنترلر در قیاس با سطوح کنترلی دم هستند که برای یک پرتابه سریع روش مناسبی است.


برای دیدن سایز بزرگ روی عکس کلیک کنید

نام: 04.jpg
مشاهده: 1
حجم: 47.5 کیلو بایت

موشک ستار-2

بال های ستار-2 که نسبت به نمونه قبلی کوچکتر شده در ناحیه اتصال به بدنه، ضخامت قابل توجهی داشته و زاویه تندتری نسبت به لبه حمله(لبه جلویی) بال دارد که طرحی مشابه «ریشه بال امتداد یافته» را تداعی می کند که به نوبه خود مزیت هایی در زوایای پروازی مختلف دارد. گفتنی است کوچکتر شدن بال ها که تماماً ثابت هستند نسبت به نمونه قبل به معنی تولید نیروی برآ(لیفت) کمتر است بنابراین ستار-2 یا سبکتر از نمونه قبل بوده ویا بایستی با استفاده از پیشران قوی تر به سرعت های بالاتری برسد تا نیروی برآی کافی حاصل شود.

همچنین شکل مقطع بال شباهت قابل توجهی با مقاطع بال مناسب برای سرعت های مافوق صوت دارد بنابراین اگرچه از سرعت دقیق این موشک اطلاعی در دست نیست اما از این شواهد و طرح ساده بال می توان حدس زد سرعت موشک ستار-2 مافوق صوت باشد. در اینصورت این موشک هم سریع تر و هم چابک تر از نسل قبلی خود است. اما اگر سرعت آن مادون صوت هم باشد، طرح ساده ای برای آن انتخاب شده است.

در این نسل علاوه بر جستجوگر دیده شده در ستار-1، نوع تراز شده معروف به پیووی-2 نیز دیده شده است. این نوع، ساختار ساده تر و قابلیت اطمینان بیشتری دارد. در این نمونه بهبود یافته از ستار-2، از بالک های کنترلی جدید در دماغه استفاده شده که زاویه حمله لبه جلویی آنها بیشتر است.



جستجوگر از نوع پیووی-2 در دماغه موشک ستار-2

نسل سوم از موشک های هدایت لیزری ستار، با بهسازی نسل دوم اما نه دگرگونی های ساختاری بوجود آمده است. بال های ستار-3 به طور کلی مشابه ستار-2 است با این تفاوت که یک بخش متحرک در لبه فرار و نوک بال وجود داشته و لبه حمله آن یکپارچه و بدون امتداد و زاویه متفاوت در محل نصب است. بال های این نمونه نسبت به ستار-2 جلوتر نصب شده اند و شکل آنها نیز با سرعت های مافوق صوت تطابق دارد.



موشک ستار-3

در بیشتر نمونه های به نمایش در آمده از ستار-3، جستجوگر لیزری به کار رفته در آن از نوع پیووی-2 بوده هر چند که در مواردی هم بدون آن دیده شده است. اینطور که در تصاویر دیده می شود قطر بدنه هر سه نمونه موشک های ستار باید با هم برابر باشد اما طول ستار-3 نسبت به نمونه های قبلی تا حدودی کمتر به نظر می رسد. بر اساس گمانه زنی ها برد ستار 2و 3 نیز دست کم از 15 تا 20 کیلومتر و جرم سرجنگی آنها بالغ بر 225 کیلوگرم است.



ستار-3 بدون جستجوگر تراز شده

تا کنون در بین موشک های ستار، نسل اول و سوم بیشتر نمایش داده شده اند ولی چند سالی است یک نمونه با نام ستار که شباهت ظاهری به بمب های هدایت لیزری دارد نیز به عنوان محصول پروژه عصر67 دیده می شود. البته وجود یک خروجی(نازل) در انتهای بدنه آن این تصور را به وجود می آورد که این نمونه کوچک و سبک نیز موشک بوده و برای کاربری های خاص خود توسعه یافته است.

این نمونه دارای بال های ذوزنقه ای با دهانه بزرگ در انتهای بدنه، یک سر جنگی مشهود در میانه بدنه که با سرجنگی بمب های 226.5 کیلوگرمی ام-کی-82 تطابق دارد و بالک های کنترلی در دماغه به همراه جستجوگر تراز شده(نوع پیووی-2) است.


برای دیدن سایز بزرگ روی عکس کلیک کنید

نام: 08.jpg
مشاهده: 1
حجم: 75.5 کیلو بایت

نمونه شبیه بمب های هدایت لیزری؛ خروجی مشابه یک پیشران راکتی در انتهای بدنه دیده می شود

نکته قابل توجه دیگر در زمینه این موشک های هدایت دقیق، طراحی و ساخت یک نمونه نشانه گذار لیزری نصب شونده در زیر بدنه هواپیما است. نشانه گذارهای نسل قبلی به صورت یک تفنگ بودند که در کابین عقب هواپیما قرار داشته و هدفگیری از طریق آن صورت می گرفت. محدودیت های فیزیکی در کابین خلبان، مانع از افزایش برد نشانه گذاری می شد که یکی از شرایط لازم آن بزرگتر شدن ابعاد این وسیله بود.

با استفاده از نمونه جدید سامانه هدفگیری لیزری هر چند وزن بیشتری داشته و به نیروی مقاوم آیرودینامیکی تجهیزات بیرونی هواپیما می افزاید می توان از مسافت های بیشتری عمل نشانه گذاری روی هدف را به انجام رساند.


برای دیدن سایز بزرگ روی عکس کلیک کنید

نام: 09.jpg
مشاهده: 1
حجم: 42.3 کیلو بایت

نشانه گذار لیزری جدید

همچنین امکان هدفگیری توسط پهپادها و ارسال اطلاعات به هواپیماهای شلیک کننده موشک نیز اقدامی مهم در جهت حفظ بیشتر هواپیما از خطرات پدافند دشمن است.

به جز این نمونه های مختلف ستار، چند نمونه موشک هدایت لیزری روسی نیز در اختیار نیروی هوایی ارتش قرار دارد که بر روی بمب افکن تاکتیکی سوخو-24 و احتمالاً جنگنده میگ-29 به کار می روند. اما با توجه به محدودیت خریدهای تسلیحاتی، ساخت نمونه های بومی از این نوع موشک های هدایت شونده که توسعه و بهسازی آنها در آینده نیز ممکن است اقدامی شایسته برای ایجاد توانایی بالاتر در انهدام اهداف با مهمات کمتر و در زمان کوتاه تر بوده است.

تا به امروز موشک های ستار، که به کارگیری آنها روی جنگنده های اف-4 و اف-5 نهاجا اعلام شده مکمل تسلیحات جنگنده بمب افکن های کشورمان بوده و نیاز به خرید از خارج را برطرف کرده اند. این پروژه گامی موفق در این زمینه محسوب شده و روند توسعه ای آن از نمونه اول تا آخرین نمونه از نشانه های ارزش بالای این پروژه است زیرا مطالعه و بهسازی یک سلاح برای رسیدن به کارایی مطلوب به مراتب از طراحی و ساخت اولیه آن مهمتر است.




نوع مطلب :
برچسب ها :

ارسال شده در تاریخ : چهارشنبه 25 مرداد 1391 :: توسط : امیرمحمد تابش مهر

این روش چالش جدی بر سر راه توسعه پهبادهاست.

هیتنا: تکرار ماجرای هک شدن پرنده بدون سرنشین آمریکایی در ایران و این بار در خود ایالات متحده توسط روش Spoofing موجب نگرانی بسیاری از جمله مقامات آمریکایی شده است. استفاده از پرنده های بدون سرنشین کنترل از راه دور یکی از راههایی است که می توان با آن هزینه های مربوط به نیروی انسانی را در ماموریت های گشت زنی و حتی در میدان جنگ کاهش داد. فرماندهی یک عملیات صدها کیلومتر دورتر از محل، روشی است که در چند سال اخیر و به لطف چشمگیر پهپادها مورد استفاده قرار می گیرد اما بنظر می رسد دوران استفاده از پهپادها با چالش جدیدی مواجه است، چالشی با عنوان هک شدن با روش Spoofing (ایجاد اختلال) ! پس از اتفاقی که چندی قبل در مرزهای شرقی کشورمان رخ داد و محققین ایرانی توانستند یک پهپاد آمریکایی را هک کرده و با موفقیت فرود آورند، این بار یک تیم دانشجویی آمریکایی با همان روش یعنی هک کردن سیستم GPS یک پهپاد سبک دولتی را در تگزاس در میان آسمان ربودند. اما برای اینکه بدانیم GPS ها چگونه هک می شوند ابتدا لازم است که بدانیم GPS چگونه یک پهپاد را هدایت می کند؟
GPS یا همان سیستم موقعیت یاب جهانی شامل 24 ماهواره در فضا است که تمامی سطح کره زمین را پوشش می دهند. اساس کار GPS ارسال سیگنال به یک دریافت کننده بر روی زمین و تخمین مدت زمانی است که این سیگنال به دریافت کننده می رسد. در واقع مدت زمانی که سیگنال به پرنده بدون سرنشین می رسد نوعی سیگنال زمانی است که گویای موقعیت وسیله بر روی زمین خواهد بود. برای رهگیری یک وسیله بر روی زمین به سه ماهواره GPS نیاز است. ناوبری وسایل کنترل از راه دوری که با GPS کار می کنند بدین صورت است که سیگنال دریافتی از ماهواره GPS توسط گیرنده وسیله و کمک کامپیوتر مرکزی تجزیه و تحلیل شده و سپس در فرمت قابل قبول به سیستم کنترل از راه دور و یا خلبان خودکار ارسال می شود و بدین ترتیب محل پهپاد مشخص می شود.



13847_orig

Spoofing چگونه پهپادها را هک می کند؟!

حمله به روش Spoofing (ایجاد اختلال) یک روش حمله سایبری است که در آن هکر با جازدن یک سیگنال بجای سیگنال دریافتی اصلی سیستم هک شونده کنترل آن را بدست می گیرد. از این روش پیش از این در هک کردن ایمیلها، آی پی وب سایتها، صندوق های صوتی و GPSها استفاده شده است. در GPSها هکر با ارسال یک سیگنال قوی تر از سیگنال دریافتی از ماهواره ولی در ساختاری کاملا شبیه سیگنال های دریافتی از ماهواره سبب می شود وسیله مورد نظر سیگنال دریافتی از ماهواره را گم کرده و طبق نظر سیگنال هکر مسیر خود را دنبال کند. نکته مهم در این قسمت این است که از آنجا که ناوبری یک پهپاد توسط GPS بر پایه مدت زمان رسیدن سیگنال به دریافت کننده صورت می گیرد هکر قطعا می بایست محل دقیق پهپاد قربانی را بداند تا تاخیرهای زمانی لازم برای ارسال سیگنال فریب دهنده را لحاظ نماید. همچنین از دیگر نکات مهم این است که با توجه به اینکه پهپادها با سرعت بالایی در حال پروازند پس از لحظاتی ممکن است سیستم قفل دریافت کننده GPS بر روی وسیله عملکرد خود را از دست بدهد و تنها سیگنال ارسالی از طرف هکر برای پرنده قابل قبول باشد. این همان اتفاقی است که برای پهپاد RQ-170 در مرزهای شرقی کشورمان رخ داد.

برای دیدن سایز بزرگ روی عکس کلیک کنید

نام: 13847_orig.jpg
مشاهده: 0
حجم: 16.8 کیلو بایت
در این شرایط هک شدن یک پهپاد حکومتی ایالات متحده در تگزاس موجب نگرانی مسئولین دفاعی ایالات متحده شده است. پروفسور تاد همفری و یک تیم تحقیقاتی از آزمایشگاه ناوبری رادیویی دانشگاه تگزاس با همین روش یک پهپاد کدگذاری نشده را هک و در میان آسمان ربودند. این استاد دانشگاه تگزاس پیش از این نیز بارها در مورد عدم امنیت سیستم های GPS پهپادها در مقابل هک شدن هشدار داده بود. یکی دیگر از نگرانی هایی که در این زمینه وجود دارد این است که علاوه بر پهپادها وسایل نقلیه دیگری از جمله خودروها، کشتی ها و هواپیماهای مسافربری نیز از سیستم GPS برای ناوبری خود استفاده می کنند و هک شدن این وسایل می تواند خطر بزرگی در آینده به حساب آید. محققان دانشگاه تگزاس هشدار داده اند در صورتی که فکری برای پر کردن این حفره امنیتی اندیشیده نشود در آینده نیز شاهد چنین حوادثی خواهیم بود.
برای دیدن سایز بزرگ روی عکس کلیک کنید

نام: 13846_orig.jpg
مشاهده: 0
حجم: 16.5 کیلو بایت




نوع مطلب :
برچسب ها :

ارسال شده در تاریخ : چهارشنبه 25 مرداد 1391 :: توسط : امیرمحمد تابش مهر

پس از موفقیت های جنگنده ی برتری هوایی F-15 Eagle، شرکت McDonnell Douglas به درخواست سازمان هوافضای ایالات متحده ی آمریکا - ناسا - دست به طراحی گونه ای بسیار متفاوت از این هواپیماهای نظامی با عنوان F-15 MTD زد.

MTD در واقع مخفف Maneuver Technology Demonstrator به معنای اثبات کننده ی فناوری مانورهای هوایی می باشد.
از این هواپیمای نظامی که نسلی از جنگنده ی F-15 می باشد، صرفا یک فروند به منظور تحقیقات TVC و IFCS طراحی و ساخته شده است.

ظاهر آن به دلیل وجود یک دم کانارد با سایر نمونه های F-15 متفاوت است و این ویژگی به هواپیما کمک می کند که Pitching moment سریع تری را ایجاد کند و در نتیجه تولید این گشتاور باعث سریعتر شدن مانور Pitch می شود و این هواپیما می تواند در محور Y ها چرخش 360 درجه را در هر ارتفاعی با سرعت بسیار بالایی انجام دهد و این می تواند تاثیر مثبت مستقیمی در Performance هواپیما داشته باشد.

IFCS نوعی سیستم کنترل پرواز هوشمند می باشد که امنیت پرواز را برای سرنشینان یک هواپیما بالا می برد و شامل بحث های پیچیده ی پایداری و کنترل پرواز می شود.

در کل یکی از اهداف ساخت این هواپیما، طراحی جنگنده ها و تهاجمی های پیشرفته تر در آینده می باشد که می تواند مانورهای بیشتری را نسبت به جنگنده های معمولی و پیشرفته ی دیگر انجام دهد.
همانطور که در بالا اشاره شد، یکی دیگر از اهداف طراحی و ساخت این هواپیما TVC می باشد. TVC به معنای کنترل رانش برداری می باشد و این موضوع F-15 MTD این هواپیما را تبدیل به یک هواپیمای STOL کرده است. STOL به معنای take-off و landing کوتاه می باشد و هواپیماهای STOL طول باند بسیار کمتری را برای نشست و برخاست نسبت به سایر هواپیماها نیاز دارند.

یکی از ضعف های بزرگ هواپیماهای جنگنده ، تهاجمی و بمب افکن این است که اگر باند پرواز آن ها توسط دشمن بمباران شود، دیگر تا مدتی که باند تعمیر نشود زمینگیر هستند و همچنین بسیاری از این هواپیماها از روی باند های خیس به سختی می توانند تیک آف کنند، اما از دیگر کارایی این هواپیما، نشست و برخاست از روی این نوع باند ها می باشد.


در ناسا، این هواپیما با نام NASA NF-15B Research Aircraft شناخته می شود و این سازمان هوافضا، تحقیقات و تست های ارزشمندی را با این هواپیمای نظامی انجام داده است.

البته این هواپیما تا الان به هیچ وجه تبدیل به جنگنده نشد اما نتایج محاسبات و تحقیقات به دست آمده از این هواپیما، تاثیر مثبتی در تکنولوژی نظامی هوافضای ایالات متحده ی آمریکا داشته است.




نوع مطلب :
برچسب ها :

ارسال شده در تاریخ : دوشنبه 23 مرداد 1391 :: توسط : امیرمحمد تابش مهر


سردار وحیدی در جمع خبرنگاران خبر داد
آزمایش نسل چهارم دقیق‌ترین موشک ایرانی

خبرگزاری فارس: وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح از تست نسل چهارم دقیق ترین موشک ایرانی خبر داد.

خبرگزاری فارس: آزمایش نسل چهارم دقیق‌ترین موشک ایرانی
گزارش تصویری مرتبط

-------------------------------


به گزارش خبرگزاری فارس به نقل از  اداره کل تبلیغات دفاعی وزارت دفاع ، سردار سرتیپ پاسدار احمد وحیدی وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح درگفتگو با خبرنگاران با تبریک میلاد خجسته امام حسن مجتبی(ع)اعلام کرد: نسل چهارم موشک فاتح 110 با قابلیت نقطه‌زنی با برد بیش از 300 کیلومتر،توسط سازمان صنایع هوافضای وزارت دفاع با موفقیت آزمایش شد.

سردار وحیدی گفت: با اتکال به قدرت لایزال الهی و تحت توجهات حضرت ولی عصر (عج) و در راستای نوآوری و ارتقای افزایش دقت اصابت موشک‌های زمین به زمین تولید وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح، متخصصین متعهد و تلاشگر سازمان صنایع هوافضا با تکیه بر توان داخلی و استفاده از فناوری‌های بومی به این موفقیت دست یافتند.

وی در ادامه افزود:با استفاده از روش‌های هدایتی نوین ،سیستم نقطه زنی بر روی موشک نصب و در آزمایش پروازی انجام شده، توانایی آن در اصابت به هدف ، بدون انحراف اثبات گردید و علاوه بر افزودن قابلیت جدیدی به توانمندیهای عملیاتی نیروهای مسلح ،ایران را جزو معدود کشورهای تولید کننده این نوع از موشک در سطح دنیا قرار داد.

وزیر دفاع با بیان اینکه، در سه نسل قبلی سرعت عمل در پرتاب، قدرت تخریب بالا و دقت در هدف‌گیری متعارف حاصل شده بود گفت: امروز اضافه بر قابلیت‌های قبلی، نیروهای مسلح کشورمان قادر خواهند بود با نسل چهارم موشک فاتح 110،اهداف زمینی و دریایی، نقاط تجمع دشمن، مراکز فرماندهی، سایت‌های موشکی، زاغه‌های مهمات ،رادراها و سایر اهداف مورد نظر را به صورت نقطه‌ای مورد هدف قرار داده و منهدم کنند.

وحیدی در ادامه تصریح کرد: در برنامه های آتی همه موشک های ساخت وزارت دفاع ،به این قابلیت مجهز خواهند شد.

وزیر دفاع توانمندی‌های جمهوری اسلامی ایران و قابلیت‌های جدیدی که به آن افزوده می‌شود را در چارچوب دکترین دفاعی و بازدارندگی جمهوری اسلامی ایران ذکر کرد و افزود: این توانمندی‌ها دفاعی است و فقط علیه متجاوزان و تهدید‌کنندگان منافع و تمامیت ارضی کشورمان بکارگرفته خواهد شد.





نوع مطلب :
برچسب ها :

ارسال شده در تاریخ : دوشنبه 23 مرداد 1391 :: توسط : امیرمحمد تابش مهر
( کل صفحات : 4 )    1   2   3   4   
درباره وبلاگ

مدیر وبلاگ: امیرمحمد تابش مهر
منوی اصلی
آرشیو مطالب
مطالب اخیر
نویسندگان
پیوندها
نظرسنجی
نظر شما نسبت به این وبلاگ و وبلاگ های مرتبط با گروه پژوهشی آساره پارسه چگونه است؟




آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
جستجو

افراد حاضر در این وب

اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِیِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَفی كُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً

خدمات وبلاگ نویسان جوان